Het is weer maandag

Het weekend is weer voorbij en een nieuwe week is aangebroken. Het was erg warm de afgelopen dagen en dat resulteerde vandaag in een flinke regen en onweersbui. Dat gebeurde toen we onderweg waren naar de luchthaven. John vertrekt vandaag voor een trip naar Texas. Daar zal het ook wel 'lekker' warm zijn! De lucht zag er onheilspellend uit; bijna zwart bij wijze van spreken. Toen het eenmaal begon te regenen, kwam het met bakken uit de lucht. We konden bijna de weg niet meer zien (zie foto, die ik vanuit de auto heb genomen). Eenmaal op de luchthaven, snel de koffer eruit, want je staat niet echt droog op Dulles. Ik heb afscheid van John genomen en ben weer naar huis gereden. De regenbui was nog niet voorbij en onderweg kreeg ik er wederom mee te maken. Het enige wat je dan kunt doen, is vaart minderen en rustig door blijven rijden. Toen ik thuis was begon het flink te donderen. Zo erg, dat de ramen trilden. Alles ging gepaard met bliksem. Nou ja, we hoeven vandaag de planten geen water meer te geven. Die hebben in een uur tijd wel genoeg gehad. Enne, zo'n elektrische garage deur is toch wel erg handig...

We hebben afgelopen weekend een ceiling fan gekocht. Eentje voor onder de gazebo. Dat is in de zomer onze tweede woonkamer. Ik hoop dat met een waaier de muggen ook een beetje wegblijven. Ik weet niet of het gaat helpen. Zo niet, dan hebben we in ieder geval een heerlijk briesje. Het kan toch best warm zijn onder de gazebo. De warmte blijft daar hangen en het koelt niet af, zeker niet als het 's avonds nog zo'n 29 graden is!

Vandaag is mijn schoonmoeder geopereerd aan galstenen. Ze hebben gelukkig een paar flinke galstenen kunnen verwijderen. Dan is zo'n afstand niet zo leuk. Je kunt niet met haar mee naar het ziekenhuis en ook niet even op bezoek gaan. Het is dan maar afwachten op de berichtgeving vanuit Nederland. Corien, zus van John, zou ons mailen en tegen 3 uur (onze tijd) kregen we een mailtje dat de operatie goed was verlopen. Ze was inmiddels weer bij kennis en volgens haar lag er een fitte Sientje in bed. Wij wensen haar vanuit Amerika heel veel beterschap en we hopen dat ze morgen weer naar huis mag, om daar verder te herstellen van de operatie.

Ik heb vanochtend kaarten kunnen bemachtigen voor een concert van Rascal Flatts. De meeste (niet woonachtig in Amerika) zullen deze groep waarschijnlijk niet kennen. Dat geldt hetzelfde voor Brooks & Dunn, waar we ook naar toe gaan. Die laatste zijn bezig met een afscheidstoernee, want ze stoppen als duo. Toch leuk om daar bij te zijn. Ik hoop alleen niet dat er veel gejankt gaat worden door de 'die hard fans'....hahaha. Net zoals bij het laatste concert van Doe Maar of Take That! We zullen zien! Nu alleen nog kaartjes zien te bemachtigen voor het concert van Tim McGraw, met Lady Antebellum in het voorprogramma. Eens kijken of we daar nog goede zitplaatsen kunnen krijgen. Soms komen er kaarten weer vrij. Meestal tegen de datum van het concert. Wie weet gaat het me nog lukken.

Nu ik naar buiten kijk, schijnt de zon weer. Afgezien van de druppels en een nat deck, zou je niet zeggen, dat we een flinke onweersbui over ons heen hebben gehad. Het was even afgekoeld naar 28 graden, maar de temperatuur sijgt weer naar de 30. Ach, rond 7 uur vanavond wordt er weer onweer en regen verwacht. Hopelijk koelt het dan een beetje af. Zoals het er nu naar uitziet wordt het de komende dagen rond de 27 graden. Nog steeds erg lekker!

Even bijkletsen...

Wat dachten jullie...wat is het rustig op de blog van Natasja. Dat komt omdat het hier stralend weer is. Ik zit bijna niet meer binnen. Als ik binnen ben, dan is het om de was te doen, te strijken en te poetsen. Wij leven op het moment buiten. Maar ja, wat wil je met temperaturen van 32 graden en hoger. De avonden blijven lang warm en zwoel. Heerlijk om buiten met een glaasje wijn te zitten. Afin, ik vond wel dat ik weer eens iets moest schrijven, dus ik ben er maar eens voor gaan zitten.

Zoals gezegd, genieten wij hier van de mooie zomer. Dag in, dag uit stralend weer. Als er hier een regenbui overkomt, dan is het vaak maar voor een uurtje en daarna klaart het weer op. Het doet overigens niets met de warmte. Die blijft op een constante temperatuur. Doordat er zo veel mooie dagen zijn, vind ik het ook niet erg als het een keer regent. Dat was in Nederland wel anders. Ons zwembad geeft ons de nodige verkoeling en we zwemmen er dan ook regelmatig in. Nu de temperatuur lekker hoog is, is ook de vochtigheid gestegen. Soms zijn er dagen bij dat het wel heel erg benauwd is, maar je hoort mij niet klagen hoor. Het enige nadeel zijn de muggen. Ja, ze zijn gearriveerd en zijn voorlopig niet van plan om weg te gaan. Meestal komen ze tegen de avond. Even 'gewoon' buiten zitten is er niet meer bij. Insprayen en citroenkaarsen, dat helpt nog een beetje. Van deze kleine beestjes is het een klein sprongetje naar de grote beesten in de tuin. Ik had jullie al eerder verteld over Guus, onze bergmarmot. Nu heeft hij een maatje of het is familie, dat kan natuurlijk ook. Een kleinere versie, maar ook een erg grappig beestje. Nu Guus een naam heeft gekregen, hebben we de nieuweling ook een roepnaam gegeven; Sammie. Niet dat hij komt als ik hem roep...alhoewel, je kunt wel dicht bij hem komen. Heel voorzichtig ben ik vorige week naar hem toegelopen en hij bleef gewoon zitten. Ik moest ook niet overdrijven, want met nog een stap in zijn richting, vond hij het welletjes en dook snel onder de gazebo. Het duurde echter niet lang voordat hij weer tevoorschijn kwam. Ik heb wel een goede foto kunnen nemen en hij staat op de film. Met mijn Iphone heb ik net zo lang gewacht tot hij weer 'thuis' kwam en ben gaan filmen. Nietsvermoedend liep hij rond, een beetje snuffelen om vervolgens languit op het hout te gaan liggen. Ook Sammie heeft het naar zijn zin in Great Falls!





Vorige week waren er ook de Mexicaantjes weer. Oftewel de schilders. Ze moesten de buitenboel verder afmaken en de ramen moesten daarvoor open. Je zou denken dat ze de ramen zouden afplakken...ben je gek, gewoon uit de losse hand. Dat is te zien ook! En eerst even schuren...? Nee joh, gewoon weer een laag erover en klaar. Knap staaltje vakwerk hoor! In Nederland zouden ze er niet mee wegkomen! Naast de Mexicanen hebben we ook Marco (Italiaanse collega van John)op visite gehad. Zijn vrouw zit nu in IJsland en alleen is ook maar alleen. Daarom hadden we gevraagd of hij een hapje kwam eten. Ik zit de laatste tijd helemaal in de tapas! Boekjes met recepten, internet met filmpjes om ze stap voor stap klaar te maken... Erg leuk om te doen. Mits je voorbereiding maar goed is. Eerder hadden we een tapasavond met Janet en Lisa (Janet is een Engelse collega van John) en toen was het een drama. Verkeerde planning en de keuken leek wel een 'war zone'. Met een betere voorbereiding en een heerlijke sangria erbij was de tapasavond met Marco een succes!

Afgelopen zaterdag zijn Petra, Jos, Femke en Britt komen zwemmen. Het was natuurlijk weer een prachtige warme dag en we hadden ze uitgenodigend om bij ons de verkoeling op te zoeken. Het was supergezellig, met natuurlijk ook weer tapas en sangria. Ik kan nu even geen tapas meer zien, hahaha! Zij hadden trouwens lekker gebak meegenomen van een Duitse bakker in Arlington. Een goed adresje kan ik je vertellen, want zijn gebak was zalig! De Heidelberg Pastry Shoppe. Goede tip Jos en Petra, echt een aanrader! We beseften met zijn allen hoe goed we het hier hebben. Het warme zomerse weer doet al veel! Het is ook fijn, dat je leuke gezellige mensen om je heen hebt, met wie je dit allemaal kunt delen! Zondag zijn we op zoek gegaan naar een 'ceiling fan', voor degene die niet weet wat ik bedoel; een waaier aan het plafond. Niet voor binnen, maar voor buiten onder de gazebo! Dat 'hutje' is onze tweede woonkamer geworden! Gezellig met de kaarsjes aan, de windlichten en een muziekje op de achtergrond; ik kom de zomer wel door! Mijn nieuwe motto: Life is one long weekend!

Terug van weggeweest...

De titel spreekt voor zich; na een korte afwezigheid ben ik weer terug in blogland. De reden van mijn afwezigheid was natuurlijk onze vakantie. Eerst Key West (waar jullie al het één en ander over hebben kunnen lezen) en aansluitend ons tripje naar Nederland. We zijn op zaterdagavond (22 mei) weer thuis gekomen van een geweldig weekje Key West. Zondag was het een dag van koffers uit- en weer inpakken. Nog snel een wasje draaien en we waren weer klaar voor de volgende trip. Op maandag vertrokken we naar Nederland. Ik keek er al naar uit. Hoe zou het zijn in Nederland, hoe is het om weer in ons huis te stappen, etc. Met het landen kreeg ik al gauw het Hollandse gevoel en dan niet het meest positieve…namelijk het grauwe grijze weer. Bah, we zijn weer terug hoor! Maar goed, we zijn ook niet voor het mooie weer naar Nederland gegaan, maar om het weerzien van onze familie en vrienden.

Na een lange reis was het best vreemd om weer ‘thuis’ te zijn. Sterker nog, toen ik in ons huis stond, voelde het niet als thuis. Dan kom je tot het besef dat daar waar je spullen staan en je partner is, je thuis is. Dat kan dus overal zijn. De binding met het huis in Nederland is een stuk minder dan voordat ik naar Amerika vertrok.
Het was natuurlijk wel super om mijn ouders en schoonmoeder weer eens te zien. Het was nog niet zo lang geleden dat ze bij ons zijn geweest, maar toch. De zelfgebakken frietjes met een bamihapje en bitterballen gingen er goed in. Dat zijn van die lekkernijen die ik mis in Amerika. Ik heb er dan ook van gesmuld! Een bezoekje aan mijn buurvrouw (Angelique) mocht ook niet ontbreken. Wij hebben gezellig gekletst en het leek alsof ik nooit was weggeweest. Ook had ik op mijn werk beloofd dat ik nog eens langs zou komen, en blofte maakt schuld. Het was een leuk weerzien met mijn ex-collega's. Ik mis ze wel hoor, want ik heb in die 12 jaar heel wat afgelachen. Het voelde ook weer heel vertrouwd. Maja (ook een collega) kwam mij daar ophalen en wij zijn naar Breda gegaan. Een onderdeel van haar afscheidscadeau was een etentje, zodra ik weer eens in Nederland was. Wij hebben, zoals vanouds, weer ontzettend veel gelachen en herinneringen opgehaald. Maja, het was helemaal top! Bedankt voor de gezellige avond!

Op zaterdag zijn we gaan eten met Jaap, Désirée, Roland en Monique. Désirée had het restaurant uitgekozen en we zijn naar Den Dieje in Roosendaal geweest. Dit restaurant is van Jeremy Vermolen, ook wel bekend van TV en zijn zus Ellemieke Vermolen. We hebben daar een fantastische avond gehad. Een heerlijke 4 gangen surprise diner met een wijnarrangement. Ik heb genoten van het smaakvolle eten, maar nog meer van de gezelschap om me heen. Zo fijn om je vrienden weer eens om je heen te hebben. Wederom hebben we weer ontzettend veel gelachen. Zo veel zelfs dat mijn kaken op een gegeven moment gewoon pijn gingen doen. Na het eten gingen de mannen aan de sigaar en nam iedereen nog koffie (en thee) na. Natuurlijk nog even op de foto met Jeremy Vermolen en na deze korte fotosessie en geslaagde avond zijn we weer naar Jaap en Désirée gereden om daar nog een afzakkertje te nemen. Om half 3 waren we thuis. We kijken terug op een fantastische avond. Hier kunnen we weer even op teren. M,aar als we de volgende keer weer in Nederland zijn, dan doen we het zeker nog eens over.

Ondanks dat het weer niet echt super was…koud en rond de 15 graden, was er toch af en toe een dag met wat zon. We hebben het er ook van genomen en hebben een terrasje gepakt in Etten-Leur. Op donderdag zijn we nog even (spontaan) bij Joop en Conny langs geweest. Nou ja, eigenlijk alleen bij Joop en de kids, want Conny was badmintonnen. Jammer dat ze er niet was. Onze week was zo snel vol gepland, dat dit de enige avond was die we nog vrij hadden. We zijn nog wel even bij Conny langsgegaan om ze gedag te zeggen. Zondag hadden we afgesproken met John, Jacqie en Mel. Ze kwamen helemaal uit Limburg om ons te zien. We hebben de dag in Etten-Leur doorgebracht; geshopt en als afsluiter, ja, alweer…met een etentje. Ditmaal in restaurant ’t Lelijke Eendje.
Op maandag waren we uitgenodigd bij Roland en Monique. Zij hebben lekker voor ons gekookt en we hebben daarna gezellig nageborreld. Dinsdag was onze laatste dag al weer in Nederland. Overdag zijn we naar Breda gegaan. Een gezellige stad en de zon liet zich ook nog even zien, dus prima om een terrasje te zitten. Daarna naar John's favoriete winkel 'Paul en Pim' gereden om zijn spijkerbroek op te halen. We waren er vrijdag al geweest en nu was het een kwestie van afrekenen en weer afscheid nemen van Annemieke en Rob. ’s Avonds nog even één keer eten bij mijn schoonmoeder, om vervolgens naar Désirée te gaan. Zij heeft onze haren weer geknipt zodat we er voorlopig weer even tegenaan kunnen. De avond werd afgesloten bij Jaap en Désirée en natuurlijk mocht een goede fles wijn daarbij niet ontbreken. Jullie begrijpen wel dat deze dame een paar kilootjes is aangekomen. Maar wat wil je, met al dat lekkere eten en drinken.

Bij deze wil ik iedereen bedanken voor de gezellige tijd die we met jullie hebben doorgebracht. Het doet ons goed om te weten dat de deur nog altijd voor ons open staat en dat de vriendschap altijd blijft bestaan, ook al wonen we nu in Amerika. You’re the best!
Ook wil ik Yolanda en Petra bedanken! Zij waren de ‘poezensitters’ tijdens onze afwezigheid. Dankzij hen, konden wij onbezorgd op vakantie gaan.

Na een leuke week zijn we op woensdag 2 juni teruggevlogen naar Washington. Toen we op Schiphol stonden te wachten hoorden we dat John zijn naam werd omgeroepen. Dat kon maar één ding betekenen....een upgrade naar Business Class. En jawel...alleen onze tickets waren niet gekoppeld aan elkaar. Normaal is dit altijd het geval, behalve deze keer. Net nu je... Afin, John vroeg of ik misschien ook upgrade kon krijgen. Als dat niet het geval was, begrepen wij dat ook en had John zijn upgrade voorbij laten gaan. Hij vond het gezelliger om bij mij te zitten. Tot mijn grote vreugde kreeg ik ook een upgrade! Zo zijn we super relaxt richting Washington gevlogen.
Nu zijn we weer terug in Great Falls en het voelde echt als thuiskomen. Je eigen spulletjes en de poezen weer om je heen. Heerlijk. Het was even een omschakeling, van 15 graden naar 32 graden, maar hé, dat went snel hoor. We genieten dan ook weer van de warme dagen en zwoele avonden. Vandaag even een regenachtige dag, maar morgen ligt Natas weer lekker aan het zwembad, want dan wordt het weer 30 graden!

Foto's van het avondje met onze vrienden en snapshots die we genomen hebben tijdens ons verblijf in Nederland vind je hier en hier.

Dolphins Playground

Onze korte vakantie in Key West zit er al weer op. We hebben het zoals altijd weer super naar ons zin gehad. De temperatuur in Key West was heerlijk. Elke dag rond de 31 graden en 's avonds koelde het niet verder af dan 27 graden. Ik kan echt genieten van die mooie zwoele avonden. We hebben wel af en toe een tropisch regenbuitje gehad. Eén dag heeft het wat langer geregend, maar de temperatuur was nog steeds rond de 31 graden. Ruim voldoende dus om gewoon lekker op de veranda bij ons B&B te zitten. Lekker een boek lezen, bakje koffie erbij...ook dat is vakantie. Toen het weer wat droger werd zijn we gaan shoppen. We wilden nog wat spulletjes kopen voor onze pool party. Ik kan je vertellen dat we aardig zijn geslaagd.
Helaas zijn we slechts twee keer naar het strand geweest. Eerder deze week naar Duval Beach. Dit is een klein strandje vlakbij onze B&B. De beachboy van de afgelopen jaren (Juan) is er ook nog steeds. De bedjes zijn daar niet duur; 5 dollar per bedje. Geen geld toch? Zeker als je weet wat je er nog meer voor krijgt. Verkoelende doekjes; opgerold komen ze uit de vriezer en je kunt ze dan uitrollen en over je gezicht leggen. Heerlijk, even afkoelen. Ook komt hij altijd met ijsjes langs! Ook lekker! In de middag wederom een verkoelend doekje, met daarna een bakje vers bevroren ananas. Het zijn net ijsjes..., mmm! En dat allemaal slechts voor $5 (plus tip natuurlijk). Het was best warm die dag en na een paar uurtjes in de zon te hebben gelegen, hebben we verkoeling onder een palmboom gezocht.

Ook zijn we deze week bij Marcel en Kristine op de koffie geweest. Marcel had ons afgelopen donderdag weer uitgenodigd voor een boottocht. Deze keer zijn we naar de Dolphins Playground geweest! Dat was helemaal super! Na een stukje gevaren te hebben, ging Marcel op zoek naar de dolfijnen. Het duurde niet lang of we zagen ze al zwemmen. Wow, zo veel dolfijnen bij elkaar. John probeerde ze te tellen en kwam op een stuk of 24! Ze zwommen rond de boot, lieten zich vaak zien en speelden met elkaar. Af en toe was het net 'Seaworld' en maakten ze sprongetjes boven het water. Dit was echt genieten. Ik kon er naar blijven kijken. We hebben in Mexico met dolfijnen gezwommen, maar dit was zeker zo leuk. Ze komen spontaan naar de boot gezwommen en wanneer ze het beu zijn gaan ze weer. Mooi om die beesten in hun eigen 'habitat' te zien. Ik hoop, maar dat geldt voor alles en iedereen eigenlijk in Key West, dat de olievlek niet zo ver in de Golf van Mexico komt. Ik moet er niet aan denken wat voor effect dit heeft voor de dieren. Dolfijnen, manatees, pelicanen en andere vissen en vogels..., nee, ik hoop niet dat zij de dupe gaan worden. Afin, terug naar onze boottrip. Nadat we de dolfijnen gespot hadden, zijn we naar een zandbank gevaren om daar wat verkoeling in het water te zoeken. Wat zijn de Florida Keys toch mooi! Het blauwe water, de lichte kleur van de zandbank, de blauwe lucht...alles paradijselijk mooi. Deze dag was echt wel het hoogetpunt van de vakantie! Marcel, ontzettend bedankt voor deze fantastische dag op het water!

We hebben afgelopen week genoten van het lekkere eten, vooral de visgerechten, zoals de 'fresh catch of the day'! John heeft weer genoten van kreeft! Ik lust het niet, maar John smult er altijd weer van! Verder hebben in Key West genoten van de nodige cocktails, wijntjes, restaurants, live music, de goede swingende band bij Sloppy Joes, de mensen, de appetizers (vooral de coconut shrimp) bij de Conch Republic Seafood Company, de rustige tuin en veranda bij onze B&B, The Paradise Inn, de mooie huizen, ontmoetingen, de flora en fauna, de vriendelijkheid van de locals, de warme temperaturen en zwoele avonden, de Key Deers, de sunset op Mallory Square, de vissers die met trots hun vangst laten zien....kortom, we hebben genoten van een paar dagen Island Life in Key West. Sommige mensen zeggen weleens; "Als je Islamorada of Key Largo hebt gezien, dan heb je de rest van de Keys ook wel gezien en hoef je niet meer naar Key West". Ik ben het daar helemaal niet mee eens. Key West is prachtig en heeft zo veel meer te bieden als alleen Duval Street en Mallory Square. Maar goed, hier ga je nooit achterkomen als je niet de tijd neemt om Key West te ontdekken.

Een tweede filmpje vind je hier. Foto's van onze boottrip staan hier. De overige foto's van Key West volgen nog. Eerst vertrekken we morgen voor een weekje naar Nederland. Gisterenavond thuisgekomen, vandaag koffer uitgepakt, snel een wasje gedaan, de koffer weer inpakken en morgen weer naar de luchthaven. Van het één naar het ander....wel met een temperatuursverschil van zo'n 20 graden.... De flipflops worden ingeruild voor iets warmer schoeisel, geen palmbomen maar coniferen, geen 'conch fritters' maar bitterballen en mijn tanktop maakt plaats voor een trui. . Ach, wie weet wordt het nog mooi weer in Nederland. Het is in ieder geval droog en dat is al wat!

Op naar Key West

Afgelopen vrijdag was het zover; ons vertrek richting Key West. We hadden een vlucht naar Orlando. Niet het meest ideale, omdat onze eindbestemming Key West was. We kwamen om 17:00 uur aan en onze koffers kwamen als eerste op de bagageband. Dat schoot lekker op. Toen de huurauto opgehaald. We kregen eerst een Jeep Cherokee toegewezen. Wij hadden echter een large SUV geboekt en dit was duidelijk een kleinere SUV. John is terug naar de balie gegaan en kreeg zonder tegenwoord gelijk een andere auto. Ditmaal een GMC Yukon. Dat was beter. De auto was zelfs een model uit de Prestige Collection. Er stond slechts een paar mile op de teller en de plastic beschermstickers zaten hier en daar nog op de auto. Mooie lederen bekleding en de auto is van alle luxe voorzien. Zoals het op afstand openen van de kofferbak, een camera voor het achteruit rijden en de auto kan ook nog eens op afstand worden gestart....waar dat goed voor is?? Wel grappig, dat dan weer wel. Afin, alles in de auto gezet en de reis naar Key Largo kon beginnen. Daar kwamen we om 23:30 uur aan. Het eerste gedeelte zat er op en we hebben heerlijk geslapen in het Hilton.

De volgende dag zijn we op ons gemak richting Key West gereden. Ondanks dat we deze weg al vele malen hebben gereden, blijf ik het een prachtige weg vinden. Mooie uitzichten op de eilandjes en het blauwe water. Eenmaal in Key West zijn we gelijk naar onze B&B gereden. De vakantie is nu echt begonnen. Gisteravond hadden we afgesproken met Hugo en Leonie. Hij zit bij de marine en zij zijn voor 3 jaar in Key West gestationeerd (...ben niet jaloers hoor...). Ik ken Hugo en Leonie via mijn blog. Toen ze voorstelden om gezellig ergens wat te gaan drinken, zeiden wij geen nee. Wij zijn altijd wel in voor een hapje en een drankje. We hebben een hele leuke avond met ze gehad. Eerst wat Mojito's gedronken en daarna naar
Santiago's Bodega om heerlijke tapas te gaan eten. Dit restaurant is echt een aanrader voor iedereen die naar Key West gaat. Dankzij Hugo en Leonie hebben we er weer een toprestaurant bij! We hebben een hele leuke avond gehad! Het zijn erg gezellige mensen, dus wie weet zien we ze nog eens. Vandaag gaan we verder genieten van ons verblijf in Key West!

Beestenboel

We ontdekken steeds meer nieuwe dieren in onze tuin. Nu de temperatuur stijgt (alhoewel daar vandaag niet veel van te merken is) komen allerlei dieren tevoorschijn. Zo zag John laatst een beest. Hij beschreef het als een grote cavia... Ja hoor, dachten wij (toen was de visite er nog), zal vast wel een konijn zijn geweest. We hadden immers die ochtend een groot konijn in de voortuin gezien. Nee, zei John, het was echt geen konijn. Maar wat dan wel? John kon dit niet met rust laten en ging op internet zoeken. Na wat speurwerk vond hij 'het beest' wat hij gezien had. Een Groundhog, ofwel een whistle-pig of bergmarmot genoemd. Nu klinkt dat laatste niet echt als een groot beest. Maar toen ik deze een paar dagen later met mijn eigen ogen zag, veranderde mijn menig over de grootte van een bergmarmot. Ik zat onder de gazebo, toen de groundhog zijn kop om het hoekje stak. Wát...jeetje, wat een enorm beest. Een groundhog kan wel 40 to 80 cm groot zijn en heeft een staart van zo'n 15 cm lang. Hij of een zij, dat weet ik niet, schrok van mij en kroop weer gauw onder de gazebo. Toen ik rustig bleef zitten, dacht de groundhog waarschijnlijk dat ik weg was en trippelde parmantig over het gras. Toen deze mij weer in de smiezen kreeg, dook hij snel naar zijn schuilplaats. Ik kan je zeggen, onze groundhog heeft een grootte van een klein hondje. het heeft in ieder geval een grotere kop dan die van onze poezen. In die week hebben we de groundhog meerdere malen gezien. Nu snap ik de gleuven en gaten onder de schutting. Het beestje graaft en graag ook. Ze kunnen wel 320 kg zand verplaatsen. Ze kunnen tunnels graven van zo'n 14 meter lang en 1,5 meter diep. Nu hebben we een verzakking bij de tegels bij het zwembad. Ik sta er niet van te kijken dat de groundhog de oorzaak is. Nu heb ik geprobeerd om de groundhog te fotograferen, maar dat is me tot nu toe nog niet gelukt. Het beestje is razendsnel en kan erg hard lopen. Ik geeft het nog niet op. O ja en we hebben hem (ervan uitgaande dat het een hij is) Guus genoemd. Dus Guus, kom maar op...I'll be waiting!


De groundhog is niet het enige beest, die we in onze tuin hebben gezien. Laatst hadden we heerlijk gezwommen in het zwembad. Toen we uit het water kwamen, zagen we iets drijven. Hè, wat is dat nu weer. We liepen weer terug naar het zwembad en wat denk je...een kikker. Hij zag er meer dood als levend uit. Gadver...hebben we net in het water gezwommen, zien we nu een dooie kikker drijven. John had ondertussen het schepnet gepakt en ik een handdoek. Komen we terug bij het water...weg kikker! Nou ja zeg! Het beestje leefde dus nog. Toen zagen we de kikker tegen de kant zitten. John heeft 'm eruit gevist en op een mooi plekje weggezet. Het zal waarschijnlijk niet de laatste keer zijn, alhoewel ik niet denk dat de kikker zo dol is op chloorwater.

Een rode cardinaal heeft een nestje gebouwd in één van de bomen. Vader en moeder zijn druk bezig en vliegen af en aan. Leuk om te zien. Dit hoort nu echt bij het voorjaar. Natuurlijk komen de 2 squirrels (eekhoorntjes) ook elke dag voorbij. De chipmunk die we van de winter een keer zagen, laat komt nu ook steeds vaker tevoorschijn. Gisteren hadden we visite en hebben (door de regen) onder de gazebo gezeten. Toen ze naar huis gingen en wij ze uitgezwaaid hadden, zijn John en ik nog even teruggegaan naar de gazebo. Zie ik daar iets op de stoel liggen, maar bij nader inzien 'zitten'. Een klein kikkertje. Het was duidelijk niet dezelfde als die we laatst in het zwembad zagen liggen. Het leek wel een kleine pad, ofzo. John heeft de kikker voorzichtig opgepakt en het beestje was niet bang. Sterker nog, het bleef gewillig op John zijn hand zitten. We hebben de kikker goed kunnen bekijken. Dit beestje had een soort zuignapjes aan zijn poten. Dat verklaard ook dat het kikkertje op de stoel zat. Die is er gewoon opgeklommen. Ook dit diertje hebben we in de tuin gezet. Dat vind ik nu zo ontzettend leuk; al die verschillende dieren in de tuin. Ik ben benieuwd wat er nog meer zit. Zo lang het maar geen slang is, want hoewel die hier ook voorkomen, kom ik die niet graag tegen.

Ik ga zo maar eens mijn koffer pakken. Morgen vertrekken we naar Key West in Florida voor een weekje vakantie. De vooruitzichten van het weer zijn erg goed. Zonnig en zo'n 29/30 graden...heerlijk! Yolanda en Petra komen op onze poezen passen en wij zijn daar erg blij! Dankzij Petra en Yolanda kunnen we met een gerust hart op vakantie. Thanks meiden!

Weekje Key West geboekt!

We speelden al een tijdje met de gedachten om nog even een keer een weekje op vakantie te gaan. Normaal gesproken (toen we nog in Nederland woonden) gingen we altijd zo'n 3 weken op vakantie. Nu ik in Amerika woon, heb ik de drang niet om lang weg te gaan. We hebben in Great Falls een fijne tuin met zwembad en de temperatuur is hier heerlijk, dus een een weekje ertussenuit vind ik prima. Afgelopen zaterdag hebben we besloten om in mei nog weg te gaan. Op de United Arlines site gekeken of er nog met miles gevlogen kon worden...en jawel! We vliegen op Orlando en wel a.s. vrijdag! Nou ja, tickets geregeld, dan ook maar gelijk kijken of we nog terecht konden in ons favoriete B&B; The Paradise Inn . Nu zitten we daar altijd in room 105. We hebben nooit een andere kamer gehad, zolang we al in deze B&B komen. De kamer was echter alleen beschikbaar van maandag tot en met vrijdag. Voor de eerste twee overnachtingen slapen we wel in The Paradise Inn, maar dan in de cottage. Ach, ik vind het ook best leuk om een andere kamer uit te proberen. De cottage ligt niet zo mooi als room 105, maar is wel alle gemakken voorzien, zoals twee veranda's en een jacuzzi. Ook niet verkeerd, vinden wij.

De huurauto hebben we vandaag geboekt. Gewoon weer bij Hertz en een Ford Explorer (of gelijkwaardig). We konden het niet laten. Ik vind het nu eenmaal fijn om in een SUV te rijden. Zeker nu ik het (we hebben hier twee SUV's) eenmaal gewend ben. Het 'hoge' zitten in een SUV geeft me een goed overzicht op de weg en wat er allemaal voor mij gebeurd. Bovendien is het gewoon comfortabel. We vliegen dus op Orlando, waar we de auto pakken en naar Key Largo gaan rijden. Daar hebben we één overnachting, zodat we de volgende dag op ons gemak naar het zuidelijkste eilandje van Florida kunnen rijden; het mooie Key West. Toch fijn als je in Amerika woont; twee uurtjes vliegen, geen aswolk die voor vertragingen of erger zorgt. Als we terugkomen op zaterdag 22 mei, moeten we snel een wasje draaien, want die maandag erop vertrekken we al weer naar Nederland. Dan hebben we de zorg van de aswolk weer wel. Ik hoop dat deze onze trip naar Nederland (en terug) niet gaat verstoren. Ik kijk ook al uit naar onze trip naar Nederland. Dan zien we niet alleen onze familie weer,maar ook onze vrienden!

Het ene weekend ben je alles aan het boeken en het andere weekend zitten we op dezelfde tijd dat ik dit schrijf al in Key West. Nog maar 4 dagen....heerlijk! We hebben er zin in!