Hamsteren......

Ook voor jullie gaat het misschien wel vervelen; al weer een blog over sneeuw! Maar ja, de ene sneeuw storm volgt de andere op. Die van afgelopen weekend was natuurlijk enorm! Deze die er vandaag aankomt zal wat minder sneeuw laten vallen, maar nog altijd genoeg om overheidsgebouwen te sluiten. John is wederom weer thuis. Ook de scholen sluiten hun deuren voor tenminste twee dagen. Eerst zou er om 12 uur sneeuw vallen, maar gedurende de dag schoof het met het uur op. Om 4 uur kwamen de 'voorspellingen' dan eindelijk uit. Het is weer begonnen. Het sneeuwt!

Nadat we de afgelopen weekend wat spullen uit onze 'survivalkit' hebben gebruikt, moest deze natuurlijk weer aangevuld worden. Ik ben lekker vroeg opgestaan (half 8 en ja, dat is vroeg voor mij, hahaha) om op tijd naar de supermarkt te gaan. Het belangrijkste wat ik vandaag moest gaan halen, was brood, melk, maaltijden die je makkelijk kunt opwarmen met een gelbrander (voor als de stroom weer uitvalt) etc. Om kwart over 8 stond ik klaar om naar de winkel te rijden. John keek even op de site naar de openingstijden en de Safeway gaat pas om 9 uur open. Misschien met de sneeuwstorm op komst wel eerder, maar ik had geen zin om daar voor een gesloten deur te staan, dus eerst maar ontbijten. Daarna zijn John en ik naar de Safeway gereden. Onze straat ziet er spik en span uit. Dat kun je helaas niet van de andere wegen zeggen. Dat valt me tegen. Ik had wel verwacht dat deze wat beter berijdbaar waren. Voor ons geen probleem, want wij hebben een 4x4, maar voor degene die dat niet hebben is het af en toe moeilijk rijden. Vooral het optrekken, dan wil de auto nog wel eens vastrijden.

We komen aan bij de Safeway en het lijkt niet druk. Er staan weinig auto's bij de supermarkt. Tenminste minder dan ik gewend ben, maar aar is een reden voor. Veel parkeerplaatsen liggen bedolven onder een berg sneeuw. Die sneeuwschuivers moeten er ook ergens mee naar toe. Ik ga gauw naar binnen en er staan al flinke rijen voor de kassa. Dat bevestigt gelijk mijn voorgevoel dat de winkel eerder open is gegaan. Ik ga mijn lijstje afwerken en kom als eerste bij de melk aan. Wát....er staan er nog maar een paar pakken melk! De schappen eromheen zijn allemaal leeg. Ik bedenk me geen tweede keer en pak de melk. Op naar het brood. Ook daar ligt niet veel meer, maar hetgeen wat ik moet hebben leg ik in mijn kar. Zo, die is ook afgevinkt. De afdeling van vlees en vis is ook maar karig. Zo veel lege vakken heb ik hier nog niet gezien. De karren van de mensen zijn allesbehalve leeg...ze zijn weer aan het hamsteren! Ik neem vooral voedsel mee, die ik kan eten zonder daarvoor stroom nodig te hebben. Het gerecht Pulled Pork, was vorige keer makkelijk warm te maken, dus die gaat zeker mee! Ik heb wederom geluk, want ik leg de laatste in mijn karretje. Ik laat een andere teleurgestelde mevrouw achter. Ja, het gaat hier om timing! Ik zorg ook voor yoghurt en muesli. Op naar de groente en fruitafdeling dan maar. Ongelooflijk, maar ook hier heel veel lege schappen. Men heeft de supermarkt door het hevige weer van afgelopen weekend niet goed kunnen bevoorraden en als dan iedereen ook nog eens gaat hamsteren, ja dan gaat het hard. Er is geen aardappel meer te krijgen en als je een ui nodig had, dan had je de keuze uit 2. Het maakt niet uit op welke afdeling we komen; leeg, leeg en nog eens leeg!

Toch met een volle kar boodschappen, ga ik richting de kassa. Nu nog even naar de Home Depot (een soort Praxis, maar dan tig keer zo groot). John heeft nog wat spullen nodig, dus eerst even de boodschappen thuis afzetten en dan weer door. Bij de Home Depot is het ook al lekker druk. Hier gaan de mensen haardhout halen, gasbranders, batterijen, zout...eigenlijk alles wat je zou kunnen gebruiken voor en tijdens de sneeuwstorm. Zaklampen (flashlights) zijn niet meer te krijgen; het schap is leeg. Wij halen onze spullen en rijden daarna nog even naar de Party Depot en Party City. Hier haal ik nog even snel wat decoratiemateriaal voor ons feestje.


We kunnen nu naar huis. We hebben alles en we zijn er helemaal klaar voor. We gaan de komende dagen weer sneeuwruimen. Ik ben het beu en het enige wat wij nu nog willen opvegen is de confetti van a.s. zaterdag.

Update...

Wat een heerlijke dag vandaag. Het deck is inmiddels ook sneewvrij. John weet van geen ophouden. Zijn nieuwe hobby misschien? We nemen een kijkje voor in de straat en wat blijkt; ze zijn geweest! Echt schoon is het nog niet, maar het begin is gemaakt. Ik denk ook wel dat het hier bij blijft. Doordat de sneeuwschuiver bij ons in de straat is geweest, hebben we nu een berg sneeuw voor onze oprit liggen. John gaat gewoon weer verder en maakt het ook daar sneeuwvrij. De overbuurman komt ook naar buiten. Hij heeft wel zo'n handig apparaat! Verschil moet er zijn... We zwaaien naar elkaar en ieder gaat verder met het sneeuwvrij maken van de opritten.

We lopen nog even naar de straat naast ons en zien hoeveel takken zijn afgebroken. De sneeuw was ook zo zwaar. Ik vind het niet gek, dat wij een paar keer zonder stroom hebben gezeten. Ook zien we veel sporen van herten. Die sporen lopen allemaal naar bomen. Daar kunnen ze nog lekker aan knabbelen. Ik ga weer naar binnen en John maakt het laatste stukje af. De buurman was nog even naar hem toegelopen en heeft hem nog even geholpen met zijn snowblower.

De avond valt en ...

Al vroeg worden wij wakker. Dat is ook niet zo gek, want we lagen er gisteren al op tijd in. Daar was een reden voor; we gaan even terug naar gisteren… Nadat we om 12 uur weer stroom hadden zijn we na een lekker ontbijtje met koffie weer naar buiten gegaan. Er was inmiddels aardig wat sneeuw bijgekomen en de oprit lag weer helemaal bedekt met een dikke laag! Schuiven lukte al niet meer, dus het zou een zware klus worden. John begon met goede moed. We hadden in de garage muziek opgezet. A.s. zaterdag hebben we ons carnavalsfeestje, dus de party CD ging op.



Het waaide flink en we hoorden overal takken breken. Bij de achterburen ging een halve boom naar beneden. De sneeuw was zo zwaar geworden, dat de bomen en takken het niet meer kunnen dragen en afbreken. John is een hele dag bezig geweest. En dat met een simpele sneeuwschuiver. Niks elektrisch, geen snowblower (helaas). Eigenlijk was het niet om te doen. Hij was dan ook helemaal stuk aan de einde van de dag.

Het was inmiddels vijf uur en met het vallen van de avond, viel alles uit. Geen licht in de garage, geen muziek….het zal toch niet waar zijn hè! Weer geen stroom! Waarom net nu! We moesten nog gaan eten en we koken hier elektrisch….ja, dan houdt het al snel op! Oké, John, de ‘robinson’ van ons twee, bedacht een oplossing. We hebben van die Au Bain Marie schalen met gelbranders. Die hebben we gepakt om de ‘Pulled Pork’ in op te warmen. Het duurt wel even, maar het werkt wel. Ik had wat kaarsen en theelichtjes opgezocht om wat licht te maken. Het huis koelde wel snel af en oh, wat had ik het koud. Met een muts op, beenwarmers en een extra trui hebben we toch nog iets warms kunnen eten. Niet echt charmant, maar wel romantisch...voor even dan.

Het was ondertussen al kwart over negen en nog steeds geen stroom. Wat te doen met de vriezer en koelkast. De Au Bain Marie schalen zijn echt superfunctioneel! We hebben daar o.a. het ingevroren vlees, brood en andere etenswaren uit de vriezer ingelegd. Met de deksel er op en wat extra tape zodat de dieren uit de omgeving er niet bij konden, was het een prima oplossing. We hebben de schalen buitengezet, waar het al -11 graden was. We hebben vervolgens wat bakken sneeuw in de koelkast gezet om dat gedeelte een beetje koel te houden. Daarna zijn we maar naar bed gegaan, want om half 11 was het best koud beneden.
John had zijn lamp op het nachtkastje aangedaan. Zo wisten we tenminste wanneer de stroom weer terug was. Om precies te zijn, half twee vannacht. John is er nog uitgegaan en heeft beneden gecheckt of er geen apparaten meer aanstonden.

Terug naar vanochtend… buiten schijnt de zon en de lucht is strak blauw gekleurd. Prachtig om te zien, zeker met de witte besneeuwde takken geeft het een mooi contrast. Gauw naar beneden en de dag beginnen met een gebakken eitje, een jus d’orange en een vers bakje koffie. Nu maar van genieten, want we zijn er inmiddels achter dat het ook zo gebeurd kan zijn. Ondertussen kijkt John naar onze geïmproviseerde vriezer. Die heeft zijn werk goed gedaan. Alles is nog goed bevroren en we halen alles weer naar binnen. Onze vriezer is ook weer goed op temperatuur, dus we kunnen alles weer gaan inruimen.

Het zou een mooie dag zijn om er op uit te gaan, maar helaas zijn wij nog ingesneeuwd. De straat is bedekt met een dikke laag sneeuw, zo’n 75cm sneeuw. We hebben het even opgemeten, want John stond tot aan zijn heupen in de sneeuw. Op Dulles Airport was 32.4 inch gevallen, oftewel 82 cm. Wij zitten op een klein kwartiertje rijden daar vandaan, dus dat komt wel overeen met wat er bij ons is gevallen. Op Reagan National Airport is er 17.8 inch (45 cm) gevallen. Dat is nogal een verschil. Maar het blijft natuurlijk veel. Obama sprak daarom ook van een "Snowmageddon". De sneeuwschuivers rijden af en aan, maar alleen op de doorgaande wegen. Daar ligt nu de prioriteit. Onze buurtbewoners hebben geen contract met de particuliere bedrijven die komen sneeuwruimen, dus we kunnen alleen maar toekijken hoe ze aan de andere kant van de weg er wel op uit trekken. Daar is wel een saamhorigheidsgevoel en heeft iedereen bijgedragen in de kosten! Het enige wat wij kunnen doen is afwachten…

We gaan wel lekker naar buiten, want het is te mooi om binnen te blijven. We hebben er tot nu toe alleen maar last van gehad, dus het wordt tijd dat we gaan genieten van de sneeuw. Alles staat wel standby…de Au Bain Marie schalen, de kaarsen, de zaklampen, want je weet het maar nooit. Tja…. Amerika, het land van de onbegrensde mogelijkheden…als je stroom hebt tenminste!

Geen stroom/wel stroom...

Sinds het begin van de nacht zitten we zonder stroom. Dus geen internet, alleen op mijn iPhone en zo lang de batterij nog vol is. Daarom kon ik dit berichtje nog plaatsen. Maar ook geen verwarming, dus het is koud, heel koud! Gisteren hebben we onze weg door het huis met een zaklamp moeten vinden. Mijn koelkast staat vol met eten die ik voor de sneeuwstorm had ingeslagen. Gelukkig ligt er buiten 'wat sneeuw' dat we kunnen gebruiken om te koelen! Wordt vervolgd.....

13:00 uur:
Yeah, we hebben weer stroom. De verwarming staat op volle toeren te draaien, het koffieapparaat voorziet ons weer van de nodige kopjes koffie en de TV en internet staan ook weer standby. De hele dag zijn er livecoverages van de snowblizzard of 2010. Vanochtend heeft John de sneeuw op de oprit gemeten en er was na de laatste keer sneeuw schuiven weer 25 centimeter bijgekomen. Er is al ruim 65 centimeter sneeuw gevallen. Maar we zijn er nog niet; het gaat door tot vanavond laat. Ik zal later weer een update geven en wat foto's plaatsen.

Sneeuwstorm

Het is vrijdagavond, 20:30 en John is druk bezig met sneeuw schuiven. Het heeft misschien weinig zin, want het sneeuwt maar door. Voorlopig stopt het ook niet, want het gaat door tot zaterdagavond 22:00 uur. Zoals ik al eerder schreef; ze voorspellen 50 tot 60 centimeter sneeuw. We zaten zojuist even te internetten en op teletekst stond het volgende bericht:

Het klopt wat er geschreven wordt. Toen ik gisteren bij de supermarkt was, viel het mij op dat de schappen van de melk allemaal leeg waren. Karren vol boodschappen. Ook aan de kassa's was het een chaos. De safeway (onze supermarkt in Great Falls) is niet zo groot en de karren daarintegen wel. Het stond helemaal vast. Er was geen doorkomen meer aan. Ik had trouwens het laatste boodschappenkarretje, dus kun je nagaan hoe druk het was. Ik heb gelukkig wel al het nodige kunnen halen. Takken breken momenteel af, omdat de sneeuw te zwaar wordt. En het is stil op straat. Normaal horen we de weg heel goed en nu is het zo heerlijk rustig. Tijdens onze pauze, zijn er herten in de voortuin geweest. De sporen waren goed zichtbaar in de verse sneeuw. Jammer, hebben we ze weer net gemist. Op internet en op televisie zeggen ze het volgende over de sneeuwstorm: "This snow storm may go down as the biggest snow storm in recorded history for Washington, D.C. The current record was set in 1922 when 28 inches of snow covered the region." Af en toe flikkeren de lampen binnen. Ik hoop niet dat de stroom uit gaat vallen. Als het even stil blijft op mijn blog, weten jullie in ieder geval hoe dat komt. Ik ben benieuwd hoe het morgenochtend eruit ziet. Wij houden jullie op de hoogte!

0:55 uur.... Even een update. John heeft vanavond 3 keer de oprit schoongeveegd. Toen we weer buiten kwamen was er 20 centimeter bijgekomen. We hebben het even opgemeten. Er is al meer dan 40cm sneeuw gevallen, als het al niet meer is. Na twee keer sneeuw schuiven even naar binnen. De hele nacht en morgenoverdag zal het nog blijven sneeuwen. Die 60 cm gaan we denk ik wel halen. Wat een hoeveelheid sneeuw, zeg!

Hoezo naar de sportschool...

Eén van mijn voornemens was, om hier weer naar de sportschool te gaan. Daar is natuurlijk nog niets van gekomen. Maar dankzij de sneeuw, krijg ik mijn portie beweging ook wel. Het heeft weer eens gesneeuwd! Gisteravond begon het om 5 uur te sneeuwen en het is de hele nacht doorgegaan. Er werd weer een 'winter storm warning' afgegeven. Overheidsgebouwen sluiten hier gewoon, scholen zouden 2 uur later beginnen, etc. Ik kreeg al een vermoeden wat mij woensdagochtend te wachten stond. Vanochtend toen ik wakker werd en uit het raam keek, zag het mooi wit! De oprit die zo mooi schoon was, had weer een laag sneeuw. John zit nu in Fort Worth, dus er zat er niets anders op dan de sneeuwschuiver te pakken en aan de slag te gaan. Het eerste stukje is altijd lastig. Het schuiven ging op zich goed, omdat het redelijk ‘losse’ sneeuw was. Maar de hoeveelheid…onze oprit is best groot. Ik keek even naar opzij, zucht….hier ben ik wel even mee bezig! Nou ja, verstand op nul en gewoon doorgaan. Na een uur en 15 minuten was ik dan eindelijk klaar. Vol trots keek ik naar mijn schone oprit. Het resultaat mag er zijn. Ik vond dat ik wel een lekker bakje koffie had verdiend en ik ben snel weer naar binnen gegaan. Ik zit nu even te genieten van mijn kopje koffie. Hoewel het een flinke klus was, vond ik het toch ook wel fijn om buiten bezig te zijn. Hopelijk gaat de zon vanmiddag weer schijnen en gaat de sneeuw dan weer smelten. Er ligt best wel weer een dikke laag, dus dat is niet zo maar weg. Straks het deck nog en dan kunnen we er weer even tegenaan. Voor hoelang? Geen idee, maar ik ben bang dat het vrijdag weer gaat sneeuwen. En zaterdag…wanneer houdt het op? De weermannen voorspellen dat er dit weekend 6 tot 12 inch sneeuw gaat vallen. Oftewel 15 tot 30 cm sneeuw! Het zal vrijdagavond gaan sneeuwen en dit gaat door tot zaterdagavond. Dat zal toch niet hè. Net nu Arthur zijn feestje heeft verplaatst naar a.s zaterdag. Ik hoop dat het allemaal gaat meevallen. Op de TV werden verschillende mensen geïnterviewd en de reacties waren allemaal hetzelfde; "This is one of the worst winters we've had in a very long time". Ja, onze eerste winter in Great Falls en het is gelijk één van de ergste sinds lange tijd. Nu kan ik daar niet op af gaan, want ik weet wat normaal is in deze tijd van het jaar. Maar ik begin ze nu wel te geloven... Sneeuw is best leuk hoor, maar het heeft ook flink wat beperkingen. En als mijn sociale leven (zoals het feestje, die gecanceld wordt vanwege het weer) daarvan de dupe wordt, ben ik niet blij.

Geen lekkage meer...

Gisteren de hele middag op de loodgieter gewacht. Zijn reclame en motto, in 45 minuten een monteur, ging gisteren niet op. Het zal eens meezitten. Het was druk en om 17:00 uur was hij dan eindelijk gearriveerd. John heeft hem alles uitgelegd en hij heeft de lekkage opgelost en zeker niet onbelangrijk, ook gemaakt. Gelukkig, geen lekkage meer! Kosten: 175 dollar. Deze rekening kan gelijk door naar onze landlord (verhuurder). Zullen ze wel niet blij mee zijn, maar hé, dit is hun verantwoording. Ons weekend is letterlijk in het water gevallen. Het was zo mooi weer. De zon scheen volop en met een strak blauwe lucht en de sneeuw was het een mooi plaatje. We hadden ons eigenlijk voorgenomen om dit weekend op zondag ergens naartoe te rijden en lekker te gaan wandelen. Nou, niet dus! Jamie, onze oudste poes, vond het allemaal wel prima. De baasjes lekker thuis en zij op haar vaste plek. Op tafel, lekker dicht bij ons. Zo is het weer heel snel maandag. We hebben nog wel gezellig geskypt met John en Jacqueline. Het was erg leuk om ze weer eens te zien. Mijn ouders belde nog en daar heb ik ook nog een tijdje mee zitten kletsen.

John vertrekt morgen naar Fort Worth (Texas). Het wordt een rustig weekje. Ik wil deze week nog wel eens gaan kijken voor een nieuwe spijkerbroek. Ik ben inmiddels 7 kilo afgevallen en dat merk ik heel goed aan mijn kleding. Vooral mijn spijkerbroeken zijn te groot geworden. Ik kan die uitdoen, zonder de rits en knoop open te maken. Best handig, maar het zit niet echt lekker. Meestal als ik iets echt nodig heb, kan ik niet slagen. Dus ik ben benieuwd of het me gaat lukken om een geschikt model te vinden en voor een redelijke prijs. Dat moet toch wel lukken, toch?


Even iets heel anders... Over de auto’s die men hier rijdt. Nu rijden hier heel veel mooie auto’s, zoals mooie stoere SUV’s en pick up trucks. Geweldig om te zien. Soms kom je ook hele ‘unieke’ exemplaren tegen. Wij waren pas bij een winkel en ik moest wel lachen om een auto die daar geparkeerd stond. Deze groene auto op de foto. Hoezo ‘down to earth’…Oké, hij is groen, ecologisch verantwoord, maar daar blijft het dan ook bij. Hij heeft zeker naar pimp my car gekeken, maar is daar zelf iets te ver in doorgeslagen. Ik vraag me af hoe hij/zij met deze auto over een drempel rijdt....