Kerst in New York

Donderdag 22 december zijn we naar New York vertrokken. De vlucht had geen vertraging dus we stonden al vrij snel op LaGuardia. Daar een taxi gepakt, die ons netjes voor het hotel heeft afgezet. Ook het inchecken ging vrij vlot. We hadden een mooie kamer welke voor New Yorkse begrippen nog niet eens zo heel klein was. We hadden allebei wel zin in een bakje koffie en zijn naar de concierge level gelopen, waar we toegang tot hadden omdat John sinds kort de Diamond status heeft. Altijd handig dus. Na de koffie zijn we de stad ingelopen. We moesten nog eten en een bezoekje aan de Brooklyn Diner kon dan ook niet uitblijven. Na het eten hebben we nog wat gewandeld en zijn uiteindelijk terug naar de kamer gegaan.

De volgende dag zijn we naar het 9/11 memorial gegaan. Daarvoor moest je vooraf tickets reserveren. Ik had tickets reserveerd voor zowel overdag als's avonds. We waren erg benieuwd naar het memorial. Het monument bestaat uit twee waterbakken met op de randen de namen van de slachtoffers van 9/11. Langs de binnenkant stroomt water naar beneden. In de waterbak is nog een gat waar het water naar beneden klettert, net zoals de torens die naar beneden zijn gestort. De bakken zijn niet helemaal het formaat van de torens die er ooit hebben gestaan. Ze zijn aan alle kanten een paar meter kleiner. De bomen naast het monument markeren de exacte plek van de torens. Voordat we bij het monument waren moesten we natuurlijk eerst nog langs een checkpoint. Laarzen, jassen en tassen moesten door de scan heen en daarna konden we weer verder. Niet veel later kwamen we bij het monument aan. Het is toch best vreemd om daar te lopen. Straks als alles klaar is, zal het nog mooier zijn. Nu is het memorial nog omringd door hekken en bouwactiviteiten. Door de jaren heen hebben we het proces van de wederopbouw met eigen ogen kunnen zien. De waterbakken zijn enorm en het water dat naar beneden stort en vervolgens in het grote donkere gat in het midden is indrukwekkend om te zien. Zoals ik al zei, zijn we later tijdens ons verblijf nog een keer gaan kijken. Ik wilde het graag zien als het donker was. Wij vonden allebei dat het 's avonds, wanneer het monument verlicht is, nog mooier is. Het gat in het midden wordt nog beter zichtbaar. Daar word je wel stil van....

Daarna zijn we verder gaan wandelen. We hadden een wandeling door downtown Manhattan van het internet geplukt en die zijn we gaan volgen. Nieuwe wetenswaardigheden en de bekende plaatsen hebben we bezocht. De dagen erna werden gevuld door bezoekjes aan Greenwich Village, SoHO, Chinatown en Meatpacking District. Op de één na laatste dag nog naar Central Park gegaan. Het weer was ons ook gunstig gezind. We hebben ontzettend mooi weer gehad. Geen sneeuw deze keer. We zijn de afgelopen jaren verwend door sneeuw te hebben met de kerst in New York. We vonden het allebei niet zo erg. We hebben weer veel gefotografeerd en al heel snel kwam er een eind aan ons verblijf in New York. We hebben er weer van genoten. Bye bye New York, till next time!

Voor alle foto's klikhier.

Overnachting in DC

Afgelopen zaterdag zijn we naar Washington geweest. Niet zo maar een dagje...nee, met een overnachting erbij. Dit zouden we niet zo gauw doen, ware het niet dat John nog één overnachting bij een Hilton hotel nodig had. Met deze overnachting krijgt hij namelijk de Diamond Status. Daarmee gaan veel voordelen gepaard, zoals een upgrade naar een luxere kamer, gratis ontbijt en altijd een kamer die beschikbaar is voor je (ook al geeft internet aan dat het hotel vol zit). We hadden 's middags de auto in de parkeergarage van John zijn werk gezet. vandaaruit hebben we de metro naar het centrum gepakt. Het hotel lag op twee blokken verwijderd van het metrostation. We waren dus ook zo bij het hotel en hebben onszelf direct ingecheckt. Nadat we de spullen op de hotelkamer hadden gezet, zijn we de stad ingelopen. Het was druk ten opzichte van andere jaren. Er liepen veel mensen verkleed. Zo grappig om te zien. Bij het Witte Huis stonden zoals gewoonlijk weer demonstranten. Met een hoop kabaal voerden ze protest. Ik had medelijden met de agenten die het allemaal moesten aanhoren...een paar uur achter elkaar... We zijn doorgelopen naar de andere kant van het Witte Huis. We wilden natuurlijk nog wel de kerstboom zien. We kwamen aangelopen en ik zag de boom in eerste instantie niet. Nadat we nog ietsje dichterbij kwamen zagen we de boom pas staan. Deze was echt heel klein. De vorige boom is begin 2011 gesneuveld tijdens een storm. Met de jaren zal de nieuwe boom wel groter worden, maar nu zag het er een beetje zielig uit. Zoals elk jaar was er ook weer een kampvuur, de kerstboompjes die door de verschillende staten zijn versierd, een koor dat kerstliederen zong. Het was inmiddels al donker geworden en onze agen begonnen te knorren. We hebben een restaurant opgezocht waar we hebben gedineerd. Na het eten waren we wel toe aan een wandeling. Hoewel het erg koud was, zijn we naar het Capitool gelopen. Ook daar stond een kerstboom voor. We zijn langs de Mall (niet te verwarren met een winkelcentrum) teruggelopen richting de schaatsbaan. Daar was het een drukte van jewelste. Schaatsen is hier erg populair. De rij was nog erg lang en deze mensen moesten nog minstens een uur wachten voordat ze konden gaan schaatsen. Wij zijn er even op een bankje gaan zitten. Zo leuk om naar de mensen te kijken die niet kunnen schaatsen. Een erg grappig gezicht en gelukkig konden ze er zelf ook mee lachen! Daarna was het wel weer mooi geweest. We zijn terug naar het hotel gelopen, waar het binnen lekker warm was.

De volgende dag hebben we lekker rustig aan gedaan. Voordat we weer naar huis zijn gegaan hebben we een ontbijtje gepakt in het hotel. Daarna op ons gemak de spullen gepakt en uiteindelijk met de metro naar de auto gegaan. Waarna we huiswaarts zijn gereden. Het was erg leuk om een keer te overnachten in DC. Normaal doe je dat niet zo maar, omdat we er niet zo ver vandaan wonen. Het was een leuk voorproefje op onze vakantie naar New York. Aanstaande donderdag is het zover.... Ik heb er al zin in!

Voor alle foto's klik hier.

De huismus....

De huismus is weer helemaal terug. Nou ja, in mij dan… Ik zie jullie al vragend kijken. Het komt zo… We hebben hier ontzettend veel vogels in de buurt. Nu de winter er aan komt, wilden wij de vogels een leuk onderdak bieden, waar ze lekker kunnen smullen van vogelvoer. Nu heb je hier vogelhuisjes in allerlei soorten en maten. Maar we hebben ons oog laten vallen op een soort
van replica van onze gazebo. Mooi van cederhout. Ik geloof niet dat het de vogels iets uitmaakt, die zijn al blij dat ze een droog plekje met voer hebben gevonden. In eerste instantie wilden wij het vogelhuisje ophangen. Het nadeel was dat het huisje uit ons zicht zou hangen. Ik wilde het huisje kunnen zien vanuit de keuken. Niet alleen ik ben een ‘creabea’, ook John is handig met klussen. Hij vond nog ergens een paal en heeft daar het huisje op gemonteerd. Nu kan ik elke dag kijken naar de vogels die komen en gaan. Van mooie Northern Virginia Bluebirds tot de felrode kardinaal. Zelfs de specht stopt even met het tikken tegen de boom en komt regelmatig wat lekkers halen. Als ik al die vogels zie, dan gaat het kriebelen om er foto’s van te maken. Dus ja hoor, daar zat ik dit weekend. Stil in een hoekje met mijn camera in de aanslag. Wachten op de vogeltjes. Ja lieve mensen, de huismus is in mij ontwaakt. Ik heb nog net geen boekje waar ik de vogelsoorten in kan afvinken, haha. De kleine vogeltjes zijn lastig te fotograferen. Die zijn zo snel. De één na de ander kwam en buiten het gefluit van de vogels hoorde je alleen maar geklik. Het geklik van mijn fototoestel. Ons vogelhuisje is erg populair en volgens mij lekte het nieuws al snel uit, want soms staan ze in een rij te wachten. Zo grappig om te zien. Niet alleen bij de vogels is ons stekje populair, De squirrel heeft het nu ook ontdekt. Die kruipt er zowat met zijn (of haar) hele lijfje in… Dat is iets minder, want daardoor komen er geen vogels. Ik jaag hem dan ook continue weg, maar ben bang dat het een verloren race is. Een kat en muisspel, maar dan tussen de eekhoorn en de ‘huismus’, ik dus… Ach, weet je… Soms moet je er bewust over nadenken dat je ergens van wilt genieten, anders mis je zoveel in het leven!

Voor nog meer foto's van het dierenrijk, klik hier.

Christmas spirit...

De Christmas spirit zit er bij ons al in... Sterker nog, de boom staat er nu al 2 weken. Hier begint iedereen na Thanksgiving al. Wij konden natuurlijk niet uitblijven en zijn in dat weekend ook van start gegaan. John heeft de boom opgezet en de 1400 lampjes erin gehangen. Ik kon daarna aan de slag met de kerstballen...ook een paar honderd... Na een dagje werk was de boom af en ben ik verder gegaan met de decoraties in huis. Overal liggen kerstballen, guirlanders. De trap is ook weer mooi versierd. Ik moest nog wel mijn krans aan de voordeur een make-over geven. Daarvoor moest ik naar Michaels. Daar verkopen ze allerlei spulletjes om je krans te versieren. Wat helemaal mooi was, ze hadden al uitverkoop. Dat vind ik altijd zo gek, want in Nederland gaan de kerstdecoraties altijd pas na de kerst in de uitverkoop. Nadat ik genoeg spullen had gevonden, kon ik thuis aan de slag. Het resultaat is op de foto te zien. Ben er zelf best tevreden mee.

John kwam vrijdag thuis met het kerstpakket. Het blijft altijd weer een verrassing. We maakte de doos open en zagen al wat Nederlandse produkten. Dat is helemaal super om te krijgen. Daaronder zat nog een mandje, ook gevuld met allerlei lekkernijen zoals dropjes, borrelnootjes, Verkade koekjes, cup a soup, peperkoek en nog veel meer. We zijn weer helemaal blij...

De mall is ook al in kerstsfeer. We moesten zondag even naar La Galleria (de luxe mall om het zo maar te zeggen). Daar hingen de kerstdecoraties ook al. Om de paar minuten gaat het zelfs een beetje sneeuwen. Je moet wel goed kijken want de 'sneeuwvlokjes' zijn beduidend kleiner als die normaal uit de lucht komen vallen. Maar het is toch een leuk detail. Ook de kerstman zit weer klaar in de mall om op de foto te gaan met de kinderen. Allemaal zijn ze op hun paasbest, nou ja beter gezegd 'kerstbest' gekleed. Om in de Christmas spirit te blijven; we gaan met de kerst weer naar New York. Van 22 tot 27 december. We hebben het hotel al geboekt. Zoals altijd liggen we weer in het Hilton New York. Een fijn hotel, wat erg centraal ligt. De vliegtickets hebben we ook al, nu nog hopen dat we sneeuw krijgen op kerstdag. Dat zou helemaal mooi zijn. We zullen zien.... Ik heb al wel alvast tickets geregeld voor het 9/11 memorial. Op de 23e gaan we 's ochtends dit meorial bekijken. Door de jaren heen hebben we het ground zero bezocht en de vooruitgang kunnen meemaken.

Uitreiking jeneverkruis...

John is al weer 24 jaar in dienst bij defensie en als officier 20 jaar. Vijf jaar geleden kreeg hij zijn eerste jeneverkruis, vanwege het feit dat hij 15 jaar officier is. Nu vijf jaar later kreeg hij de jeneverkruis omdat hij 20 jaar officier is. Omdat hij de medaille vijf jaar geleden al heeft gekregen, kreeg hij nu een 'cijfer' dat kan worden vervangen op de oorspronkelijke medaille. Normaal gesproken vind dat altijd plaats op 6 december. Om de één of andere reden was er die dag geen mogelijkheid om deze gebeurtenis op de ambassade te houden. Vandaar dat we afgelopen donderdag (1 december) naar de ambassade zijn gegaan. John was niet de enige die de jeneverkruis kreeg. Ook een paar collega's kwamen in aanmerking voor deze onderscheiding. Om 4 uur werden we verwacht. We zijn op tijd weggereden, want we wilden niet te laat komen. Netjes op tijd kwamen we bij ambassade. Er stonden al wat bekende gezichten buiten op ons te wachten en gezamelijk zijn we naar binnen gegaan. Bij deze ceremonie waren collega's van John en andere gasten. Ook was de ambassadeur aanwezig, Renée Jones- Bos.

We werden door de ceremoniemeester geïnstrueerd wat we wanneer moesten doen. Alle militairen werden in de houding gezet en er werd een speech gehouden door de Defensie Attaché, commodore de Bok. Daarna reikte hij de onderscheiding uit, tesamen met een fles jenever. Daarna werden ze gefeliciteerd door de ambassadeur en konden wij ook in de rij aansluiten... Na de felicitaties was er aansluitend een receptie/borrel. Met een wijntje in de hand hebben we geproost en gezellig gekletst. Daarna werd het buffet geopend. Zoals altijd de Indische rijsttafel. we lieten het ons goed smaken. Rond een uur of zeven kwam er een einde aan de receptie en natuurlijk waren wij weer één van de laatste gasten die naar huis gingen.

The day after....

Vrijdag onder het eten hadden we het over wat we het weekend zouden gaan doen. Wij hadden al besloten om de Billy Goat Trail (Great Falls National Park) te gaan doen. Die had ik namelijk nog nooit gelopen. Na mijn laatste avontuur in Shenandoah, zou dit een 'eitje' moeten zijn. Toen we dit vertelden tegen de rest, bleek er nog meer animo te zijn. Arnoud en Yolanda zagen het ook wel zitten om mee te gaan en ook Michel en Nicole waren enthousiast. Om 11 uur hadden we afgesproken bij het visitor center in het park. We kwamen tegelijkertijd aan met Michel en Nicole. Hun dochter Kim en de hond Misty waren er ook bij. Een paar minuten later kwam de familie Stallmann ook aangereden. Met de kap open, want het was echt een heerlijke dag. Over de 20 graden. Toch ongelooflijk hoe warm het nog was voor de tijd van het jaar. De jassen konden we thuis laten en mijn sjaal ging ook al snel af. We begonnen met onze wandeling. Heerlijk om in de buitenlucht te zijn. Zeker na het zware tafelen van de dag ervoor. Hier en daar was er nog wel een kater voelbaar, haha. Maar dat mocht de pret niet drukken. We wandelden richting de ingang van de Billy Goat Trail. Ik was het helemaal klaar voor en had er zin in. Toen we bij de ingang kwamen, zagen we een lint gespannen. We konden niet verder. Schijnbaar waren de paden overstroomd en kon de trail niet gelopen worden. Dat was even een teleurstelling. Nou ja, we zijn verder gaan lopen op het normale pad. De kids klommen af en toe op de rotsen en ook misty ontpopte zich tot een soort van berggeit. Die was niet bij te houden en stond in een mum van tijd dan ook op een rots. Af en toe zijn we gestopt en hebben we even gezeten. We kwamen tijdens de wandeling nog een paar reigers tegen. Wat is het toch een schitterende omgeving en zo dichtbij voor ons. Een luxe hoor! Nadat we een tijdje hadden gelopen zijn we weer omgedraaid en hetzelfde pad teruggelopen. We zijn nog wel even naar het uitkijkpunt op de watervallen gegaan. Op de boardwalk zagen we al dat het water erg hoog stond. Het water had zich een weg gebaand op plaatsen waar het normaal niet zou moeten staan. De kracht van water zeg maar. Het was ontzettend druk. Niet gek na Thanksgiving en met het prachtige warme weer. We hebben even genoten van het uitzicht, waar we daarna naar huis zijn gegaan.

Voor alle foto's van de wandeling klik hier.

Thanksgiving Dinner

Vrijdag hadden we het Thanksgiving diner bij Arnoud en Yolanda. We hadden ons voorgerecht al eerder uitgeprobeerd, dus het was eigenlijk lekker relaxt. We hebben 's ochtends alles klaargemaakt, zodat we 's middags nog lekker buiten konden zitten. Het was nog zalig weer. Over de 20 graden in de zon. Echt super! We werden om 5 uur verwacht bij Arnoud en Yolanda. we waren netjes op tijd, want we waren de eerste gasten. Niet lang na ons kwam de rest. Yo had de tafel weer schitterend gedekt. Helemaal in stijl. We begonnen in de keuken met champagne en aardbeien die in chocolade waren gedoopt. Op de één of andere reden, staan we op zo'n avond vaak in de keuken. Maar wat maakt het uit, het was gezellig zo. We waren met 10 volwassenen en 6 kinderen. Myrthe en Dennis hadden het eten van de kinderen voor hun rekening genomen. Die konden gelijk aan de slag, want ze hadden al honger. Ze had lasagna gemaakt. Ook kregen ze nog een toetje na. Ondertussen waren wij al begonnen met het voorgerecht. We hadden een zalmbonbon gemaakt, gevuld met een zalmmousse. Naast de zalmmousse lag er op het bord ook nog wat uitjes die ik de dag ervoor in witte wijn azijn en suiker had gelegd. Dit gaat erg goed met zalm. Alles was goed voorbereid en we moesten alleen nog de borden opmaken. Het resultaat mocht er zijn. Het zag er mooi uit. De wijn die we erbij hadden gekocht werd geopend en we konden aan tafel. Gelukkig viel ons voorgerecht goed in de smaak. Iedereen vond het erg lekker. Gelukkig maar.

Het was inmiddels ook tijd om de kalkoen uit de oven te halen en deze te bedekken met folie. Zo kon de kalkoen nog een beetje nagaren. Na het voorgerecht begon Nicole aan haar soep. Ze had een heldere bouillon met cantharellen gemaakt. Ook zij had haar huiswerk gedaan en ze hoefde het alleen nog maar op de warmen. Het was een heerlijk licht soepje die ik zeker nog eens ga klaarmaken. Ondertussen zaten we gezellig te kletsen met elkaar. De sfeer zat er goed in. Nadat iedereen zijn/haar soep op had gingen Arnoud en Yolanda de keuken in. Samen met Dennis en John volgden wij ze naar de keuken. Het moment was daar. Arnoud ging de kalkoen snijden. Dennis en John keken over zijn schouder mee. Volgend jaar zal één van de twee de kalkoen moeten gaan aansnijden, want Arnoud en Yolanda vertrekken volgend jaar zomer weer terug naar Nederland. Arnoud gaf ondertussen ook nog tips en zo werd de kalkoen langzaam ontleed.

Yo was ook druk in de weer. Stoofpeertjes, spruiten uit de oven, aardappeltjes met rozemarijn en knoflook.... Het rook erg lekker in de keuken. We dronken bij het hoofdgerecht een heerlijke rode wijn. Nou ja, ik maar een beetje, want ik was de bob voor die avond. Voordat we aan het hoofdgerecht begonnen, gaf Yo nog een speech. Bij Thanksgiving moet je tenslotte stilstaan bij de dingen waar je dankbaar voor bent. Ze droeg het diner op aan de onlangs overleden moeder van Arnoud en we hebben op die mooie woorden een toast uitgebracht. Daarna begonnen we aan het hoofdgerecht. De kalkoen was weer perfect klaargemaakt en smaakte voortreffelijk. Iedereen genoot van het lekkere eten, de wijn en elkaars gezelschap. Tussen elke gang zat een kleine pauze. Dat was maar goed ook, want we waren nog niet klaar. Het was nu de beurt aan Han en Tine. Tine had een vruchtentaart gemaakt. De bodem was schuimgebak, daarop kwam slagroom en daar bovenop weer verse vruchten. Een dessertwijn kon niet uitblijven. Heerlijk zeg. Na het dessert had Nicole nog voor een kaasplankje gezorgd. Ik zat ondertussen al aardig vol. Ik heb bewust overal maar een beetje van genomen. Na het kaasplankje was het tijd voor koffie. Het was al wat later op de avond, dus Nicole en Michel gingen met de kids naar huis en ook Han en Tine gingen niet veel later weg. We bleven over met Myrthe en Dennis en Arnoud en Yolanda. Bij de koffie werd nog een likeurtje geschonken, die ik heel wijselijk maar heb overgeslagen. Ik moest tenslotte nog naar huis rijden. Maar Dennis, Yo en John konden er geen genoeg van krijgen. Port, Amaretto...ik heb volgens mij de glazen niet één moment leeg gezien. Het was nog erg gezellig en hoewel de vermoeidheid toenam, hebben we het nog tot half 3 volgehouden. We kunnen weer terugkijken op een zeer geslaagde Thanksgiving Dinner.

Voor alle foto's van Thanksgiving Dinner klik hier.