Dagje Manassas

We zijn naar Manassas geweest. Even een stukje hostorie opsnuiven. Bij Manassas ligt het slagveld oftewel The Battlefields. De Eerste Slag bij Bull Run of Eerste Slag bij Manassas vond plaats op 21 juli 1861 en was de eerste grootschalige veldslag van de Amerikaanse burgeroorlog. Deze slag had de primeur dat troepen per spoor werden afgeleverd aan het front. Een bijzonderheid was ook dat het slagveld bezocht werd door "veldslag"-toeristen uit het nabijgelegen Washington DC (slechts 40 km verderop), die wel eens wilden zien hoe hun superieure leger de rebellen een lesje zou leren: maar het liep anders. De Geconfedereerden met 30.000 manschappen onder leiding van brigadegeneraal Beauregard dienden aan het leger van 40.000 Unionisten (onder leiding van brigadegeneraal Irvin McDowell een grote nederlaag toe. De Zuidelijke naam voor deze slag is "Eerste Slag bij Manassas" omdat het Zuidelijke leger in het plaatsje Manassas haar hoofdkwartier had; terwijl dat van het Noordelijke leger in de buurt van het riviertje Bull Run was. Ruim een jaar later zou de Tweede slag bij Bull Run plaatsvinden.

We kochten onze kaartjes in het visitor center waarna we verder konden lopen. We kwamen buiten en zagen een weidse open vlakte met hier en daar wat oude kanonnen. Verderop stond een oud huisje. We besloten om de self guided tour te doen, wat er op neer komt dat je van informatiebord naar informatiebord loopt. Het gras stond hoog en mijn keuze van teenslippers was niet zo handig, mits ik dit van tevoren had geweten. We begonnen onze wandeling. Eerst langs de oude kanonnen naar het eerste informatiebord. Terwijl John en de familie aan het lezen waren, maakte ik ondertussen wat foto's. We kwamen bij het oude houten huis, wat het Henry House bleek te zijn. Vind ik altijd wel interessant, oude huizen....Maar in de meeste gevallen blijkt het vaak om een replica te gaan. Zo was ook dit huis later herbouwd. In de tuin ligt het graf van Judith Carter Henry. Zij is gestorven tijdens een vuurgevecht en is de enige burgerslachtoffer van de eerste strijd (first battle). Ook staat er een monument ter nagedachtenis van de eerste gevallenen van de Bull Run.

We liepen daarna verder naar een uitzichtpunt over Matthews Hill. Het weer was ons goed gezind en we hebben daar heerlijk kunnen wandelen. We lazen de informatieborden en namen de omgeving in ons op. Het park heeft een groot oppervlakte en we hebben niet alles gezien, maar wel genoeg om een beeld te krijgen van wat daar heeft afgespeeld. We wandelden verder en af en toe stopten we even om wat foto's te maken. Iedereen vond het toch wel de moeite waard om dit een keer gezien te hebben. Na een tijdje kwamen we bij terug bij het visitor center, waar we nog even in het winkeltje hebben gekeken. Na het bezoek aan dit Nationale Park zijn we nog doorgereden naar Middleburg. Dat is een heel klein dorpje (en dan bedoel ik heel klein). We hadden onze auto geparkeerd en hebben er even rondgelopen. We zijn nog wel een snuisterijen winkeltje ingeweest, maar integenstelling van het kleine dorp, waren het geen kleine prijsjes.... Een typisch geval van kijken, kijken en niet kopen.

Nadat we door de straten heen waren gelopen en we eigenlijks niets leuks zagen waar we wat konden drinken (wij Nederlanders zoeken toch al snel naar een buitenterras) zijn we naar huis gereden en hebben de rest van de dag en avond rustig aan gedaan.

Voor alle foto's van deze dag klik hier.

Familie bezoek!

Nog maar net bijgekomen van het drukke weekend heb ik de maandag gebruikt om alles in gereedheid te brengen voor de visite. Onze familie, te weten mijn ouders, broer en schoonmoeder, kwamen voor de derde keer op bezoek. Ik moest de puntjes nog op de i zetten. Even de badkamers nalopen, bedden opdekken etc. Na een paar uurtjes werken was alles klaar. We waren allebei kapot 's avonds. Zo'n weekend hakt er wel in en we zijn de jongsten niet meer....De volgende dag hebben we ze opgehaald van de luchthaven. Geen vertraging dus ze kwamen mooi op tijd aan. We hielden de deur in de gaten en na een tijdje zagen we wel heel bekende gezichten. Met een lach op hun gezicht van oor tot oor. Dat doet altijd goed. We hebben ze met een kus en knuffel verwelkomd. Nadat we alles in de auto hadden geladen zijn we naar huis gereden. We hebben 's avonds gezellig geborreld en bijgekletst en natuurlijk nog wat gegeten.

De volgende dag zou een relax dagje worden. Even bijkomen van de lange reis en natuurlijk wennen aan het warme weer. Want dat scheelde nogal wat graden met Nederland. Daar is het toch tenslotte ook vakantie voor. We hebben dan ook lekker op ons gemak gedaan. Bakje koffie op zijn tijd, een wijntje in de middag en 's avonds hebben we lekker buiten gegeten. Tijdens het eten werd er besloten om de volgende dag te gaan winkelen. Dat kwam mooi uit want John moest toch gaan werken. De dag daarna was hij wel vrij en zijn we naar Manassas geweest. Naar de battlefields...

Terug van weggeweest

Hè hè, daar is ze weer, zullen sommige van jullie misschien denken. Het is inderdaad de laatste tijd erg rustig geweest op mijn blog. Dus ik ben er maar weer eens voor gaan zitten. De afgelopen maand hebben we het druk gehad met van alles en nog wat. Om even terug in de tijd te gaan. We hebben goed weer gehad voor de QBP en het kon eindelijk doorgaan. Het werd tijd, want vorig jaar zat het niet mee en de eerste datum die we geprikt hadden voor dit jaar kon vanwege het slechte weer ook niet doorgaan. Maar op 12 mei was het dan zo ver. Het zou een prachtig weekend worden. Op vrijdag zijn we dan ook begonnen met opbouwen. De sfeer zat er al goed in bij de party crew. Iedereen had zijn/haar taak en het verliep allemaal vlotjes. In de keuken werd er druk gewerkt aan het eten. Kip snijden, uien snijden etc. Buiten werden de slingers opgehangen. De tafels werden op hun plek gezet en de ballonnen werden opgehangen. Na een dag hard werken hebben we genoten van een bbq. Dat hadden we wel verdiend.

Zaterdagochtend stonden we allemaal weer op tijd bij het Holland House om de laatste voorbereidingen te treffen. John was al druk bezig om de drank te halen. Met een auto vol biervaatjes kwam hij bij het Holland House aan. De tuin bij Arnoud en Yolanda (daar werd het dit jaar gehouden) zag er feestelijk en kleurrijk uit. Overal ballonnen in de kleuren oranje, rood, wit en blauw. Er hingen slingers van het deck naar de bomen. Natuurlijk mocht het portret van koningin Beatrix niet ontbreken. We waren klaar voor de gasten.

Netjes op tijd kwamen de eerste mensen binnenstromen. Binnen een mum van tijd stond de tuin vol. Veel gasten hadden iets aan in de kleur oranje. Dat is toch altijd leuk om te zien. De bar zag er ook weer prima uit. Net als elk jaar met heerlijke cocktails, zoals de MaxiMargarita, de Beatrix Sunrise en de Royal Passion. Natuurlijk hadden we ook bier en wijn en frisdrank. De kinderen hadden de kidscorner ook al snel gevonden. Ze stonden zelfs in de rij om de spelletjes te doen. Het springkussen was ook dit jaar weer een succes. Doet het altijd goed! De sfeer zat er al snel in. Ne een tijdje ging Commodore de Bok ging zijn speech houden. Even een bedankje voor Arnoud en Yolanda die hun huis ter beschikking hadden gesteld voor de QBP, de telegram van de koningin dat ze er helaas ook dit jaar niet bij kon zijn en daarna werd het buffet geopend. De mannen waren ondertussen al flink aan het bakken. Hamburgers, saté, nasi... Vaste prik op onze QBP. De gasten gingen al in een rij staan, die werd al vrij snel steeds langer. Er was bijna niet tegenop te bakken. Maar iedereen heeft gegeten en we kregen alleen maar leuke reacties.

De tijd streek voorbij en de schemering zette in... Er gingen al wat gasten naar huis, maar zoals altijd bleven er ook nog wat 'plakkers'. Alleen maar gezellig natuurlijk. Uiteindelijk bleven we met de party crew over en begonnen we aan ons eigen feestje. Gezellig naborrelen met elkaar. Het werd wel een latertje. Mede dankzij Dennis die nog even besloot een bankje op de voorkorf te gooien. Ja, dat kan... Deze vuurkorf is zeer aan te raden. Zelfs onder extreme omstandigheden, want daar kon je wel van spreken, heeft de vuurkorf  het overleefd. Het was een vermoeidende maar zeer geslaagde dag.

De volgende dag moesten we weer op tijd bij Yo en Arnoud zijn om de boel op te ruimen. Zo'n QBP neemt echt 3 dagen in beslag, maar het was de moeite waard. We hebben hard gewerkt, daarna geluncht, weer wat opgeruimd en ook deze dag werd afgesloten met een bbq. Het QBP weekend kwam tot een einde. Wat hebben we het getroffen met het weer en wat was het gezellig!

Hieronder nog een foto van de party crew! Wat een leuke club! Thanks y'all!

Voor alle foto's klik hier en hier en hier en hier.

De zomer komt er aan...

Sinds een week is het zwembad weer open. Zoals elk jaar is het schrikken als het zeil eraf gaat. Het lijkt dan wel slootwater. Je vraagt je telkens af of het goed komt, maar inmiddels weet ik dat de poolmannen wonderen kunnen verrichten. Nadat het zeil eraf was gehaald, zijn ze begonnen met de bladeren uit het water te vissen. Voordat ze weggingen hadden ze er nog een 'goedje' ingegooid, die de rest van het werk moest doen. We mochten even niets aan het zwembad doen. Zo kon het zand naar de bodem zakken. Na een paar dagen kwamen ze terug om dit met een speciale stofzuiger te verwijderen. Ongelooflijk weer, maar het zwembad ziet er weer lekker fris uit. Nu nog mooie dagen met hoge temperaturen. Niet dat het koud is, hoor. Het weer is op zich prima. Varieert van 20 tot 25 graden. Ik kan daar echt al van genieten.


Ik ben niet de enige trouwens. Sammy of Guus (kan ze niet uit elkaar houden) is ook weer uit zijn hol gekropen. Ik had hem vorige week al gezien op het grasveld. Gisteren zat ik onder de gazebo en in mijn ooghoek zag ik hem tevoorschijn komen. Heel voorzichtig, maar toch ook wel nieuwsgierig kwam hij wat dichterbij. Ik natuurlijk met mijn iPhone in de aanslag. Ik heb een foto en een filmpje kunnen maken, voordat hij toch schutting zocht onder de gazebo. Dat de beesten het toch wel gezellig vinden bij ons, blijkt wel dat de wasbeer zich ook weer heeft laten zien. Op zijn gemak wandelde hij rond de gazebo, liep vervolgens de trap op naar het bovendeck bij de keuken. Daarna zag ik hem weer bij de gazebo. Zo leuk om die beesten in je omgeving te hebben. Ook zag ik de vos weer. Ja, de zomer komt er aan en de Zoo is weer geopend!


De familie kunnen in ieder geval weer genieten van de flora en fauna rond ons huis. Nog een paar dagen en dan komen ze op visite. In die 13 dagen dat ze er zijn, gaan we weer leuke dingen doen. Onder andere een bezoek aan het Capitol, wandelen in Great Falls National Park. Misschien wel naar Shenandoah, nog wat musea, winkelen natuurlijk, Alexandria en gewoon thuis genieten van het mooie weer, het zwembad en de BBQ. Dus ik ga nu maar weer gauw verder met het gereedmaken van de slaapkamers en badkamers. Er staat ons nog een druk weekend te wachten i.v.m. ons Oranje feestje, dus tot later!

Vergadering QBP

Op vrijdag 27 april hadden we een vergadering over de QBP (inmiddels wel bekend als Queens Birthday Party). De dag erna was namelijk de datum van ons feest. Maar moeder natuur had niet echt trek in een oranjefeest, want de weersvoorspelling was niet goed. Het zou koud worden en er werd regen verwacht. Normaal gesproken zouden we op donderdag al gecanceld heben, ware het niet dat er een hogedrukgebied aankwam vanuit Canada. Dat kon dus ook beteken dat het weer zou omslaan. De connecties bij Andrews Airforce Base werden benaderd. De weermannen daar zouden voor ons de verschillende scenario's voor wat betreft het weer in kaart brengen. Zij hebben toch andere informatie en middelen tot hun beschikking, dan wij met onze Weatherchannel en Accuweather. Daarom werd er besloten om op vrijdagochtend de knoop door te hakken.

Om 9 uur moesten we ons verzamelen bij Arnoud en Yolanda. Onder het genot van koffie en koeken ging Jos met zijn weerpraatje beginnen. Peter Timofeeff, watch out.... Na wat enige uitleg en met aanwijzingen van Arnoud, kwam het er op neer dat het een 50/50 situatie was. 50% kans op droog weer en 50% kans op een dag met regen. Daarbij zou de temperatuur niet boven de 18 graden uitkomen. Dus eigenlijk best koud. Er werd wat gediscussieerd en verschillende meningen werden aangehoord. Daarop volgde de stemronde en we waren het er allemaal over eens....Cancelen! Natuurlijk erg jammer, want je stelt je er wel op in. Maar als er niemand op je feest komt is het ook niet leuk. We moesten dus gaan voor de raindate, die al eerder was vastgesteld op 12 mei. We hebben nog wat koffie gedronken en zijn daarna weer huiswaarts gegaan.

Op het moment dat ik dit schrijf hebben we nog een paar dagen te gaan voor zaterdag 12 mei. Zoals het er nu naar uit ziet gaat het feest door. De weersvoorspelling is gunstig. Zonnig en zo'n 26 graden. Nu maar hopen dat dit zo blijft. We zijn er in ieder geval allemaal druk mee. Vrijdag om 10:00 uur moeten we ons verzamelen bij het Holland House (Arnoud en Yolanda's place) om alles op te bouwen. Ondertussen staat de teller op 111 volwassenen en 62 kinderen. Daarnaast nog 30 gasten die 'maybe' hebben aangeklikt, dus het kan nog meer worden.

Voor alle foto's klik hier.

Spaceshuttle Discovery

Soms zijn er van die dagen dat je op de juiste tijd op de juiste plaats bent. Dat was voor ons op dinsdag 17 april. Die dag zou de shuttle Discovery op de rug een Boeing 747 over Washington DC vliegen. De Discovery heeft volgens ruimtevaartorganisatie NASA in totaal 365 dagen in de ruimte doorgebracht en bijna 241 miljoen kilometer gevlogen tijdens 39 missies. Na de rampen met de Challenger (1986) en de Colombia (2003) was Discovery bovendien de eerste shuttle die weer in gebruik werd genomen. Daarom voor deze Spaceshuttle een ererondje boven Washington DC.

Wij zijn die dag naar de Mall gegaan. Want zoals we begrepen hadden zou het vliegtuig boven de monumenten gaan vliegen. Het was al best druk toen wij arriveerden. Vol spanning stonden de mensen de wachten. Ik was ook heel benieuwd, want het is toch best bijzonder om dit met eigen ogen te kunnen zien. In de verte hoorden we al gejuich... dat betekende dat het vliegtuig daar al voor de mensen zichtbaar was. In de verte zagen we de Boeing met de shuttle. Nog best van een afstand. We vroegen ons af of dit het was... Iedereen bleef staan en niet veel later kwam het vliegtuig weer in zicht. Deze keer kwam het vliegtuig met de shuttle over de monumenten gevlogen. Wow, ik vond het indrukwekkend om te zien. De mensen klapten en joelden. Het bleef niet bij één ererondje. Maar liefst drie keer kwam de Boeing met de Shuttle overgevlogen. We hebben veel foto's kunnen nemen. De Spaceshuttle Discovery komt in het Udvar-Hazy museum te staan. Hieronder een video die ik met mijn iPhone gemaakt heb.



Voor alle foto's klik hier.

Tripje Nederland

Het is een beetje achter de feiten aan lopen, maar hier een beknopt verslag van het verblijf in Nederland. Op 3 april zijn we vertrokken naar Nederland. Ik had bewust daar niets over geschreven. Daar was namelijk een reden voor. De zus van John was 25 jaar getrouwd en gaven een feest op vrijdag 6 april. We wilden ze verrassen met ons bezoek. Op woensdag kwamen we aan en hebben die dag een bezoek gebracht aan mijn ouders en schoonmoeder. Het was fijn om ze weer te zien. Die vrijdag gingen we richting het café waar het feest gehouden werd. Buiten hoorden we de DJ iets aankondigen. Eerst dachten we dat er een voordrachtje gedaan werd voor het bruidspaar, maar het bleek dat ze het stel gingen toezingen. We besloten om stilletjes naar binnen te sluipen. Niet wetende dat we bij binnenkomst gelijk in beeld waren. Corien's gezicht was onvergetelijk...verbaasd, blij en emotioneel rende ze naar John. Broer en zus sloten elkaar in de armen. Dat was zo'n bijzonder moment. Mijn zwager kwam naar mij toegelopen en het was een mooie hereniging van de familie. Die avond kon niet meer stuk en we hebben dan ook volop feestgevierd.

Zaterdag zijn we naar onze vrienden in Limburg gegaan. Het was ontzettend leuk om John en Jacqie weer te zien, want het was al meer dan een jaar geleden dat we elkaar voor het laatst zagen. Als vanouds hebben we weer gezellig gekletst, zijn we naar Heerlen gegaan om te shoppen. Natuurlijk ook lekker geluncht en een borrel gebdronken in een gezellig café. De avond werd afgesloten met een diner en daarna nog wat gedronken bij hun thuis. We bleven daar slapen en het was alsof we elkaar nog maar kort geleden hadden gezien. Zo gaat dat met echte vrienden. Op zondag zijn we op ons gemak naar huis gereden. Maandag hadden we afgesproken met Roland en Monique. We zijn er 's middags naar toe gegaan en ook daar mocht de wijn en hapjes niet ontbreken. We hebben er gegeten en na het eten zijn we naar Jaap en Désirée gegaan. Ook daar is het altijd supergezellig. We hebben wat geborreld die dag. De volgende dag heeft Désirée onze haren weer gefatsoeneerd en we kunnen er weer even tegenaan.

Natuurlijk hebben we onszelf tijdens het verblijf in Nederland tegoed gedaan aan de heerlijke dingen die we zo gemist hebben. Het lekkere brood, het vele beleg, frietjes met een kroket of frikadel speciaal... Genieten dus. Het is altijd weer een feest om in de supermarkt boodschappen te gaan halen. Wat een ruim assortiment hebben wij toch in Nederland. Ook heb ik Maja weer gezien. Wij zijn volgens onze traditie naar Breda gegaan. Café de Bommel staat altijd steevast op het programma en we zijn weer helemaal bijgekletst. Ik heb nog gewinkeld met mijn ouders en natuurlijk ook weer geluncht. De dagen vlogen voorbij want voordat we het wisten was het weer zaterdag. De dag van ons vertrek. We kunnen terugkijken op een heel gezellig verbijf in Nederland.