Shenandoah National Park

Gisteren ben ik met Petra op fotosafari geweest naar Shenandoah National Park. Tegen 11 uur was ik bij haar en vandaaruit zijn we gelijk doorgereden naar Shenandoah. Cosmo, haar hond, mocht ook mee. Heel braaf op de achterbank en zo af en toe hijgend in mijn nek, hahaha. Wat een schat van een hond! Ik was nog nooit in Shenandoah National Park geweest, dus het was heel fijn om Petra bij me te hebben. Zij wist ontzettend veel te vertellen over dit park. We hadden helaas geen mooie blauwe lucht, maar zo af en toe kwam de zon door de sluierbewolking heen. De hele rit heb ik genoten van het uitzicht. Wat is het hier toch prachtig. Onze eerste stop is bij het Apple House. Dit is een winkel/restaurant waar ze leuke snuisterijen verkopen en locale produkten, zoals wijn en Virginia peanuts. Hier maak ik al mijn eerste foto's van de dag. Daarna rijden we naar Front Royal. We lunchen in een restaurant, Daily Grind, in Main Street. Ik neem een panini met kip die heerlijk is. Petra neemt een soepje en een halve panini. Na de lunch gaan we verder richting Shenandoah.

Petra heeft een America the Beautiful pas. Deze pas geeft toegang tot elk Nationaal Park in Amerika. Dan rijden we het park in en ik geniet al van de kleuren. De weg die we rijden is de Skyline Drive en heeft verschillende uitkijkpunten. We stoppen dan ook regelmatig om van het uitzicht te genieten en om natuurlijk foto's te maken. De vallei is nog niet op haar hoogtepunt wat de kleuren betreft, maar ik vind het al erg mooi. We rijden steeds verder en hoger. Dat merk ik aan mijn oren, want die 'klappen' steeds dicht. Nu heb ik daar al erg snel last van, maar toch. We genieten allebei van de mgeving en plots zien we een auto met zijn knipperlichten aan. Deze staat stil en Petra verteld mij dat dit vaak gebeurd als er iets te zien is. We zijn erg nieuwsgierig geworden en Petra gaat ook langzaam rijden. Als we ter hoogte van de andere auto komen zien we een beer. Wow, een wilde beer. De beer is lekker aan het eten en maakt zich niet echt druk om de toeschouwers. Jeetje, zo dichtbij. Petra doet het raam van de auto open, zodat we allebei foto's kunnen nemen. Wat een bijzondere ervaring om de beer van zo dichtbij te zien. Ik heb nog nooit een beer gezien in het wild, laat staan van zo dichtbij! Onze dag kan niet meer stuk. Cosmo, de hond van Petra, heeft nu ook in de gaten dat er een beer op een paar meer afstand staat en begint te blaffen. Snel doet Petra het raam dicht, maar de beer heeft het gehoord en is allert. Je ziet hem ruiken en kijkt om zich heen. Dan loopt hij verder het bos in.

Wij rijden ook weer verder, nu naar een parkeerplaats waar we de auto wegzetten. Hier maken we een wandeling. Het is een pad dat naar beneden loopt naar een waterval. Onderweg zien we (verse) berenpoep... O jee, zit er hier ook één? We vragen ons af of het van dezelfde beer is. We letten goed op de omgeving en de geluiden die we horen. Ik ben maar wat blij met Cosmo in mijn buurt. We lopen verder naar beneden, waar we bij de waterval aankomen. Wat een mooie plek en zo sereen. Hier maken we allebei foto's. Daarna gaan we terug naar boven. Oef, de weg terug is een stuk zwaarder. Ik moet hoognodig iets aan mijn conditie gaan doen. We stappen weer in de auto en gaan verder met onze tocht door het park.

De heuvels en bomen zijn echt schitterend om te zien. Het is keer op keer prachtig. De bomen, heuvels en bergen...het is werkelijk schitterend. We rijden nog steeds op de enige weg door Shenandoah. Langs deze weg zijn zien we vele unieke vergezichten over de Blue Ridge, deShenandoah vallei en dePiedmontheuvels. Ik begrijp wel waarom deze weg in de herfst zo populair is. We maken allebei veel foto's. Elk uitzicht is weer anders. Ondertussen zijn we bij Elkwallow aangekomen. Hier is een toilet en een winkeltje. Ik neus even in het winkeltje en na een kleine stop gaan we verder. Na een paar uur verlaten we het park via Thornton Gap. Wat fijn is het toch om iemand bij je te hebben die de weg goed kent. We komen langs plaatsjes waar ik het bestaan niet van weet, maar daarom des te leuker. We stoppen bij een kraam in Sperryville. Ik vraag of het goed is dat we foto's maken en daar heeft de jongen geen problemen mee. Ik maak o.a. foto's van de kratten met appels. Petra koopt er nog wat locale produkten. De laatste bezienswaardigheid voor vandaag is Pearmund Cellars in Warrenton. Hier gaan we wijnen proeven. We hebben 8 wijnen om te proeven. Er zitten ook zoete wijnen tussen, die we allebei niet zo lekker vinden. De rest smaakt prima. De flessen wijn zijn hier best duur, dus ik laat het voor wat het is. We lopen nog een rondje door de winery en maken nog wat laatste foto's. Na dit wijngaardbezoekje komt er ook een eind aan een geweldige dag. Wat heb ik genoten. De uitzichten, de kleuren van de herfst, de wijngaard en als hoogtepunt de beer... Wat een mooi begin van de week! Petra, bedankt voor deze gezellige dag.

Voor alle foto's klik hier

Actief weekend

Dit weekend hadden we ons voorgenomen om er eens lekker op uit te gaan. Zaterdag stond Old Alexandria op de planning. Alexandria ligt aan de Potomac River vlakbij Washington DC. Alexandria werd in 1749 gesticht en vernoemd naar John Alexander, een schotse immigrant die in 1669 het land kocht waar de latere stad zou verrijzen. In 1789 werd de stad een onderdeel van het District of Columbia. Tijdens de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog was Alexandria een belangrijk handelscentrum en haven. In 1847 werd Alexandria weer terruggegeven aan de staat Virginia. Tegenwoordig is Alexandria naast zakencentrum vooral een toeristenstad. In het oude historische Old Town Alexandria bevinden zich vele musea, monumenten en historische gebouwen. De oude stad (Old Town) is gelegen langs King Street, een straat die zich vanaf het gelijknamige metrostation naar de oever van de Potomac River begeeft, waar zich het waterfront bevindt. We hebben daar heerlijk gewandeld en hebben zo nu en dan leuke winkeltjes bezocht. Aan de waterfront hebben we in het zonnetje gezeten. Het was een schitterende warme herfstdag, dus het was even genieten.


Zondag zijn we naar DC gereden. We zijn van de parkeerplaats waar we de auto hadden weggezet naar het Jefferson Monument gelopen om vervolgens richting de National Mall te wandelen. De National Mall (ook wel alleen The Mall) is de aanduiding voor een gebied tussen het Capitool en het Washington Monument. De gebouwen die in de National Mall staan, zijn deel van het culturele en politieke centrum van de VS. Eenmaal bij het Washington Monument aangekomen zijn we richting het Capitool gelopen. Het is best een wandeling en daarom hebben we tussendoor ok even op een bankje gezeten. gewoon genieten van wederom een zonnige dag. Heerlijk om daar even te zitten en mensen te kijken. Nadat mijn benen genoeg rust hadden gekregen zijn we onze weg vervolgd richting het Capitool. In het Capitool zetelen zowel de Amerikaanse senaat (vertegenwoordiging van twee senatoren per staat) als het Amerikaanse Huis van Afgevaardigen (evenredige vertegenwoordiging naar grootte van de staat), tesamen het Congres genoemd. Het midden van het Capitool bestaat uit een koepel met een diameter van ca. 30 meter. Op de schilderingen staan onder meer de presidenten Abraham Lincoln en Ulysses S. Grant. Deze gietijzeren koepel is pas in 1863 voltooid en verving een veel kleinere, houten koepel uit 1812. Ik vind het een prachtig gebouw. Zeker op een dag als gisteren waar het mooi afsteekt tegen een strakblauwe lucht. We zijn er omheen gelopen en daarna naar Union Station gelopen. John was er nog nooit binnen geweest, dus een bezoekje mocht daarom niet ontbreken. Van Union Station zijn we weer terug naar de Mall gelopen. Ondertussen begon ik mijn voeten te voelen. Het is best een wandeling. Gelukkig staan er overal genoeg bankjes en was het weer tijd voor een kleine break. Het was inmiddels al 6 uur. We zijn om het Washington Monument gelopen en weer terug richting het Jefferson Monument. Daar hebben we voor een laatste keer op een bankje plaatgenomen om de zon te zien verdwijnen. Het laatste stukje ging moeizaam, want ik begon mijn benen (en rug) flink te voelen. Al met al was het allemaal toch wel waard. Wat is Washington toch een mooie stad en wat fijn dat we hier zo dichtbij wonen.


Vandaag ga ik met Petra Engle op fotosafari. We gaan naar de Skyline Drive bij Shenandoah. Het Nationaal park Shenandoah is een nationaal park in het westen van Virginia. Het park is gelegen op een bergrug van de Blue Ridge Mountains. Eerst even lunchen in Front Royal en daarna gaan we naar hartelust fotograferen. Ik ben benieuwd naar de kleuren van de bomen. Ik hoop dat ze al mooi verkleurd zijn. Op de terugweg gaan we waarschijnlijk nog langs Pearmund voor een wijngaardbezoekje. Ik heb er al zin in! Nu ga ik mijn fotospullen pakken, want ik moet zo richting Petra. Morgen meer over oze fotosafari!

Rustig aan...

De afgelopen dagen is er niet veel gebeurd. Dinsdag heb ik nog genoten van een mooie dag, want uiteindelijk is het nog 27 graden geworden. Ik heb lekker buiten gezeten met een boek. Gisteren was het 13 oktober, de dag waarop René jarig was. We hebben hem een e-card gestuurd, maar ik zag vanochtend dat hij deze nog niet geopend heeft. Dus vanaf mijn blog....gefeliciteerd en nog vele jaren! Ik ben qua computers het tegenovergestelde, denk ik. Ik check regelmatig mijn mailbox en ook op Hyves en Facebook ben ik lekker actief. Die laatste twee zijn overigens een makkelijke manier van communiceren. Je hebt snel contact met je vrienden/familie. Dankzij mijn Iphone kan ik alle sites op elk moment van de dag checken, waar ik ook ben. Ik kan rustig zeggen dat ik niet meer zonder mijn Iphone kan...

Gisteren kwamen ze ook van de pool service ons zwembad sluiten. Helaas, want nu is de zomer voor mijn gevoel definitief voorbij. Het blauwe water (ook al was het te koud om er in te gaan) maakte de tuin vrolijk. Nu zit er een groot zwart zeil overheen. Dat ziet er gelijk somber uit. Maar ja, we hebben er wel van genoten. Zo'n 6 maanden! We zijn wel tot de conclusie gekomen om het zwembad iets later te openen. Dit jaar kozen we voor half april en dat is naar onze menig iets te vroeg. Je hebt dan wel lekkere dagen, maar het water is te koud. Je ontkomt er dan niet aan om het zwemad te verwarmen en dat kost nogal wat. Half mei is een mooi begin van het zwembad seizoen. Ook gaan we eerder dicht, zoals de publieke zwembaden na Labor Day dicht gaan. Al met al hebben we er veelvuldig gebruik van gemaakt. In Nederland is een zwembad niet haalbaar, dus om er hier wel één te hebben is erg aangenaam. Maar goed, de pool is closed...goodbye summer! Gisteravond was ik weer uitgenodigd bij Petra en Jos om te komen eten. Een heerlijke (zelfgemaakte) tomatensoep vooraf en lasagna. Ik heb weer gesmuld! Het was ook erg gezellig en we hebben veel gelachen. We hebben nog wel buiten gegeten, maar 's avonds koelde het flink af en hebben we binnen ons roséetje gedronken. Dat de zomer voorbij is bleek vandaag wel weer. Het is koud en het regent al de hele dag en de lucht is grauw en grijs! Ik moet de hele dag aan het volgende liedje denken...

I'm singing in the rain
Just singing in the rain
That a glorious feelin'
I'm happy again

Misschien als ik het vaak genoeg zing, dat ik de regen dan nog leuk ga vinden. Maar voor nu....nee! Ik mis de zomer nu al....

John's Birthday/Pool Closing party

Vrijdag was het een dag van de voorbereiding voor John’s Birthday/Pool Closing Party. We hadden ons voorgenomen om deze keer geen thema te kiezen, maar er gewoon een gezellig feest van te maken met onze gasten, eten en drank. Dat laatste moesten we nog inslaan. We zijn samen naar de winkel op de basis in Fort Meyer gereden. Eerst de normale boodschappen, om daarna naar de Class Six te gaan. Dit is een drankenwinkel. Voor de wijn moesten we echter nog naar de Total Wine. Dat hebben we ’s avonds gedaan, inclusief de party City. Al met al waren we de hele dag druk met de boodschappen. Ook hebben we die dag de BBQ van John Joosten schoongemaakt. Die is weer terug naar Nederland en bood ons zijn BBQ aan. Daar waren wij natuurlijk ontzettend blij mee. De BBQ kwam dan ook goed van pas.

De zaterdag was aangebroken en het zou die dag stralend weer worden, met een temperatuur van 28 graden. Daar hadden we mazzel mee, want een paar dagen terug was het zo maar herfstachtig koud. De eerste keer trouwens dat we John’s verjaardag met een tuinfeest zouden vieren. In Nederland was het altijd te koud om het feest buiten te houden. We hebben de ochtend volgemaakt met alles klaar te zetten voor het feest. Het eten moest voorbereid worden, de staantafels naar buiten. De feestverlichting onder de gazebo werd door John opgehangen en de schalen met chips en noten werden door mij gevuld.

Om 2 uur zou het beginnen en gelukkig voor deze keer, kwam iedereen iets later. We zijn nooit zo goed met onze planning en om 2 uur stonden we nog in de keuken te stressen. Het toetje van John mislukte (helaas, is zo lekker…!), hij moest nog douchen en ik was bijna klaar met het vlees aan een prikker te rijgen. Oef, net op tijd klaar, want daar ging de deurbel. Het feest kon beginnen. Jos en Petra waren er met de kids en de ouders van Petra. Arnoud had ook zijn ouders meegenomen en natuurlijk Yolanda en de kids. De Brevinkjes waren er natuurlijk ook. Het was een drukke, maar supergezellige boel.

Het zwembad hadden we verwarmd. Dat moest wel, anders was het echt te koud. De kinderen stonden (letterlijk) te springen om er in te gaan. Alhoewel…even voelen met het teentje…, mmm…nog best koud. Nou ja, je moet er even doorheen en dan is het best lekker. Uiteindelijk is het water goed op temperatuur gekomen. Wat een prachtige dag! 9 oktober en nog 28 graden! Er werd wijn gedronken, bier en ook voor een cocktail hadden we gezorgd! De kids vermaakten zich ondertussen ook prima in het zwembad. Het duurde niet veel langer of de volwassenen namen ook een duik. Voordat ik het in de gaten had, werd het ene bommetje na de andere gesprongen. Ik had een tafel met stoelen op het deck bij het zwembad staan. Dat plekje werd al gauw de ‘splash zone’, hahaha. Enig om te zien hoeveel plezier er iedereen in had. Ik had ondertussen ook voor hapjes gezorgd. Mijn ‘meat turnovers’, kipsnacks en zalmwraps. De typische Hollandse borrelnootjes vielen ook goed in de smaak! John had inmiddels een cadeaubon van Sur la Table gekregen. Dit is een kookwinkel. Daar had hij laatst veel spullen gezien, die hij wel zou willen hebben. Een zeer welkom cadeau dus!

Arthur en Aagje kwamen wat later. Zij hadden die dag pech met de auto, een lekke band. Toen ze er eenmaal waren, zorgde Arthur nog voor sensatie door Aagje in het water te gooien. Zij gaf zich niet gelijk gewonnen, dus na wat geworstel en gestuntel kreeg hij het toch voor elkaar. Daar ging ze, hoor…plons! Na al die bommetjes, kunstjes en ‘schoonspringen’, was het tijd voor eten. Dat zwemmen kost energie, dus volgens mij waren er veel rammelende magen. De BBQ werd aangestoken en de hamburgers gebakken. Daarna kwamen de satéstokjes met pindasaus. De spiesjes met chiligarnalen en tonijn uit een teriyaki marinade met sesamzaadjes volgden daarop. Met salades en stokbrood als aanvulling kwam niemand iets tekort. Het bubbelbad was nog steeds erg in trek en zat dan ook 'bommetje vol'....om in de zwembadtermen te blijven.

Het werd al vroeg donker en uiteindelijk zijn de laatste om half 11 weggegaan. John en ik waren moe, maar ontzettend tevreden. Wat hebben we genoten van deze dag! De drank, apparatuur en beertender hebben we nog binnen gezet, maar de rest hebben we laten staan. Dat was iets voor zondag. En die dag brak snel weer aan. Na het opstaan en ontbijtje zijn we aan de slag gegaan. De keuken was zoals gewoonlijk weer een ‘war zone’, dus daar begon ik mee. Ben ik toch blij met een vaatwasser!! John ging buiten de boel opruimen. We waren al een paar uurtjes bezig, toen Nicole en Michel voor de deur stonden. We wisten dat ze nog langs zouden komen, want ze kwamen gisteren met twee auto’s en één daarvan werd zondag opgehaald. Ze hadden nog iets voor ons, zeiden ze. Heel verbaasd ben ik met ze naar John gelopen die onder de gazebo stond. Er werd mij een envelop overhandigd en daarin zat een kaart met de volgende tekst:

“Lieve John & Natas
We zijn ons er zeer bewust van dat jullie al die geweldige feesten geven, zonder er iets voor terug te willen. (carnaval, housewarming, poolparty, etc.) Toch als blijk van waardering een kado voor jullie beiden.

Jos & Petra
Yolanda & Arnoud
Michel & Nicole“

Nou, ik was om het op z’n Amerikaans te zeggen ‘flabbergasted’, oftewel…sprakeloos (en ontroerd). Een cadeaubon zat erbij ingesloten met een aanzienlijk bedrag. Dat hadden ze natuurlijk niet hoeven te doen, maar wel erg lief van ze! Thanks to you all! Nadat we met Nicole en Michel nog een bak koffie hadden gedronken zijn zij weer naar huis gegaan en wij verder met opruimen. Zondagmiddag, nou ja…namiddag is beter gezegd, hebben we genoten van een mooie nazomerdag! John heeft ’s avonds zijn koffer weer gepakt, want hij zit weer een week in Fort Worth. Ik heb hem maandag dan ook weer weggebracht naar de luchthaven. Jammer dat hij maandag al moest vertrekken, want het was gisteren Columbus Day. Deze dag herinnert aan het feit dat de Italiaanse ontdekkingsreiziger in Columbus in 1492 Amerika (dat toen nog niet die naam droeg) 'ontdekte'. In de VS werd Columbusdag vooral door Amerikanen van Italiaanse afkomst gevierd. Op aandrang van dit bevolkingsdeel verklaarde president Franklin D. Roosevelt in 1937 Columbusdag tot een nationale feestdag. John zou eigenlijk ook vrij zijn geweest, maar helaas….duty calls en moest op deze dag weg. Wel jammer, want het is uiteindelijk 31 graden worden. Een veel te hoge temperatuur voor de tijd van het jaar. Normaal is het rond de 21 graden. Vandaag is het ook nog even genieten, want met een 29 graden is het echt genieten buiten. Morgen daalt de temperatuur echter weer, met zo’n 10 graden. Uhm, van 29 naar 19…dat is even omschakelen, hoor!

Voor alle foto's (en dat zijn er nogal wat) klik hier.

Happy Birthday, John

Het is vandaag 5 oktober en mijn lieve man is vandaag. Happy Birthday, John! Zijn eerste verjaardag hier in Great Falls. Niet dat we het vandaag uitgebreid hebben gevierd. Hij moest namelijk gewoon naar zijn werk. Hij had wel vrij kunnen nemen, maar het zou een koude dag worden. Nu heeft hij vrijdag vrij. Dat is beter, want dan wordt het zonnig en 23 graden. Ook heeft hij dan een lang weekend. Zijn verjaardag vieren we in het weekend, samen met de andere Nederlanders. Wel zo gezellig! Met zijn moeder en mijn ouders hebben we nog geskypt. Ook via mijn Facebook en Hyves Page kwamen er felicitaties voor John. Ook via de mail en de ouderwetse post.... Complimenten John en Jacqie, jullie kaart is op de dag zelf (5/10) aangekomen. Goede timing, hoor! Dank jullie wel, allemaal.

Vandaag had ik met Nicole afgesproken om naar de outlet in Leesburg te gaan. Even lekker shoppen. Ze kwam me tegen half 10 ophalen en zijn gelijk doorgereden. Het is maar een klein half uurtje rijden, dus we waren er op tijd. Nou beter gezegd te vroeg, want de winkels waren nog niet open. We zijn even op een bankje gaan zitten. Echt lekker was het niet, want vanochtend was het nog maar 10 graden. Daar zaten we dan, met laarzen en een dikke trui. Toch gek hoor, nu dik gekleed en dit weekend weer iets zomers aan. Afin, terug naar het winkelen. Ik heb een zonnenbril gekocht van Georgio Armani. Een hele mooie kleur, al zeg ik het zelf. Ik heb al een bruine en een zwarte. Deze die ik nu heb gekocht is zit een beetje tussen bruin en camel in. Ik word daar helemaal blij van. Daarnaast heb ik nog sloffen gekocht. Van die hoge gebreide met wollen pompoentjes eraan voor de finishing touch. Die kan ik hier wel hard gebruiken. Nicole heeft ook nog wat gekocht, dus we zijn niet met lege handen huiswaarts gekeerd.

We hebben ook goed nieuws van onze huurbaas gekregen. De ramen in de woonkamer, keuken, slaapkamer en badkamer worden vervangen. Ook krijgen we nieuwe tuindeuren. Dat ze niet alle ramen tegelijk zouden gaan doen, hadden we wel verwacht. Hier zijn wij al heel erg blij mee. De ramen zijn zo versleten, dat er overal kieren en gaten zitten. In de zomer 'handig' voor het ongedierte en in de winter komt er veel kou doorheen. Ze komen binnekort alles opmeten en dan kunnen ze aan de slag. Het zal best een vooruitgang zijn.Morgenochtend ga ik weer naar Kapsalon 'Chez Petra'.... Het gaat langzaam aan steeds beter met haar. Ze gaf zelf aan om mijn haar weer eens te kleuren. Daar ben ik ontzettend blij mee! Van $160 dollar, naar $5 dollar voor een tube verf. Dat scheelt nogal. 's Avonds krijgen we een collega van John te eten. Hij is voor een paar dagen in DC. Wat zal ik deze keer eens klaarmaken...

Regen, regen en nog eens regen...

Vorige week zat John weer in Fort Worth. De derde week op rij, maar deze week is hij 'gewoon' weer aan het werk in DC. Op woensdagavond was er weer een Dutch Girls Night. Deze avond wordt regelmatig georganiseerd en meestal is de locatie de Wine Cellar in Vienna. Deze keer werd de avond bij Jolanda gehouden. Ik had niets te doen, dus ik besloot er heen te gaan. Bijna alle defensievrouwen waren er. Daarnaast vrouwen die al heel wat jaren in Amerika wonen of met een Amerikaan getrouwd zijn. Het is leuk om een avondje door te brengen met een uiteenlopend gezelschap. We hebben gezellig gekletst over van alles en nog wat. De avond vloog voorbij. Nadat Cynthia en ik nog een afzakkertje met Jolanda hadden genomen, was het toch echt tijd om naar huis te gaan. Het stond inmiddels flink te regenen en het waaide ook nog eens hard. Dankzij tropische regenstorm Nicole, kregen wij hier een staartje van mee. Het kwam met bakken uit de lucht! Donderdag was het al niet veel anders. Het bleef maar regenen. Het gevolg was natuurlijk een ‘flood warning’. Sommige straten stonden blank. Takken waren door de hevige regenval afgebroken en lagen op de weg. Er is weer een record verbroken. Deze keer het record ‘meeste regenval op één dag in september’. Er is 15cm regen gevallen. Donderdagavond was ik wederom bij Jos en Petra uitgenodigd om te komen eten. Het is al bijna mijn ‘tweede thuis’, hahaha. Erg lief dat ze telkens weer aan me denken en dat ik mag aanschuiven. We hebben buiten kunnen eten. Qua temperatuur was het erg goed te doen. Het is even droog geweest, maar al niet gauw begon het weer te druppelen. Maar het druppelen ging over in gekletter. Nu kwam het er stevig uit. Jos en Petra hebben een soort van party tent, dus we zaten droog. Ik kreeg er wel een camping gevoel bij. Gelukkig hoefden we niet met de wc-rol op pad…

Donderdagavond kwam John terug uit Fort Worth. Vrijdag moest hij gewoon weer naar het werk. In het weekend hebben we niet veel gedaan. We zijn gaan winkelen en ik heb nog een rokje gescoord. Vandaag is het een grijze dag. Ik moet zeggen dat je die hier niet veel hebt. Het is ook koud. Vanochtend was het maar 11 graden. Brrr! Binnen is het 20 graden, maar het voelt wel koud aan. Dikke trui aan dan maar en strijken....daar krijg je het ook warm van! Het is even wennen, maar gelukkig wordt het dit weekend weer wat beter. Zaterdag zelfs 25 graden. Daar kijk ik nu al naar uit!

Our one year anniversary...

Donderdag was dus mijn schoonmoeder jarig. Ik heb de hele dag geprobeerd om te Skypen, maar helaas was ze iedere keer als ik keek niet online. John had gelukkig meer succes. Hij heeft vanuit Canada zijn moeder kunnen feliciteren en kunnen kletsen met de rest van de familie. Ik had voor mijn schoonmoeder een kaart gemaakt en die is netjes op tijd aangekomen. Donderdagavond ben ik naar Jos en Petra gegaan. Petra was ook jarig en ik mocht komen eten. Jos had contact gehad met haar ouders en die zijn overgevlogen om Petra en Jos te ondersteunen. Op haar verjaardag kwamen ze dus aan. Is dat geen mooi verjaardagscadeau? We hebben zoals altijd weer een gezellige avond gehad. We hadden al een goed contact met Jos en Petra, maar door de gebeurtenissen (operaties Petra) van de afgelopen weken is dat alleen maar versterkt. Dat zei Jos ook weer toen ik in de keuken stond te helpen. Het schept toch een band.

Vrijdag kwam John weer thuis uit Canada. Het was inmiddels al 5 uur geweest, toen de taxi kwam voorrijden. Het is weliswaar maar weer voor een weekend, maar ik was blij hem weer te zien. De koffers werden binnen gezet, de was er weer uitgehaald en de verhalen van afgelopen week werden over en weer verteld. Na het eten kregen we een SMS-je van Yolanda. Of we nog erg veel last van de stinkbugs hadden en we anders bij hun maar lekker een wijntje moesten komen drinken. Prima idee vonden wij. John is nog even snel onder de douche gesprongen en ik deed nog maar eens een poging op Livenation. Deze site verkoopt concertkaarten. Ik wilde graag naar Sugarland; die kwamen op zaterdag in Bristow. Ik zat op de site te kijken en zag geen hoede plaatsen, maar wat wil je...een dag vantevoren? Prompt zag ik linksboven op het scherm 'refreshing page' opkomen. Dat gebeurt meestal als er plaatsen verkocht zijn of als er plaatsen bijkomen. Dat laatste was dus het geval. In hetzelfde vak waar we bij Tim McGraw ook hebben gezeten, maar dan de derde rij, stoel 5 en 6. Oké dan, gelijk doen, want met zulke goede plaatsen moet je snel reageren. Ik vond het helemaal super natuurlijk. Vrijdag kaarten besteld en zaterdag er al heen.

Zaterdag was onze 'one year anniversary'.... Het is al weer een jaar geleden dat we getrouwd zijn. Wat gaat de tijd snel voorbij zeg. We vieren elk jaar de dag dat we een relatie kregen (inmiddels al 22 jaar) en nu komt daar dus onze trouwdag bij. Twee keer feest in het jaar, maar vandaag vieren we onze trouwdag dus bij een concert. Heel romantisch met z'n tweetjes....en nog zo'n 20.000 mensen... Ik wil iedereen bedanken voor de lieve woorden, felicitaties en gelukwensen.

In de ochtend zag ik iets in het zwembad drijven. Ik kon niet goed zien wat het was. We dachten eetst aan een muis. Toen we bij het zwembad stonden zagen we dat het om een chipmunk ging. Zo zielig. Het beestje was al dood. Het was een kleintje zo te zien. Later die dag zag ik de twee grotere chipmunks (die ik elke dag voorbij zie komen) met nog twee kleintjes. Volgens mij hebben ze kleintjes gekregen. Zo schattig. Maar wel triest van het andere kleine chipmunkje. Waarschijnlijk in het water gevallen en er niet meer uit kunnen komen.

Om 5 uur vertrokken we richting Bristow. Het is ons vierde concert daar, dus de TomTom konden we thuislaten. Het is een half uurtje rijden en om half 6 reden we het parkeerterrein op. We hebben de auto op een goede plek weggezet. Ergens bij de uitgang. Nu even lopen, maar dan staan we vanavond niet vast in de file om het parkeerterrein weer af te komen. Het concert was georganiseerd door WMZQ, een locale radiozender voor de omgeving van Washington en omstreken. Naast wat minder bekende artiesten die buiten naast het paviljoen optraden, was de hoofdact Sugarland. In het voorprogramma stonden Randy Montana en Little Big Town. Die Randy was een beetje saai. Zijn muziek is een beetje doorsnee. Het blijft bij mij niet hangen. Daarna kwam Little Big Town. Zij hebben wel al bekende nummers waarmee ze de hitlijsten hebben bestormd. Daar waar ze het meeste succes mee hebben gehad, waren ook de enige twee uptempo nummers die ze zongen. Verder een half uurtje ballads. Toen zakte het wat in, zeg maar. Het laatste nummer (een van de hits) was erg goed. Het publiek ging weer uit zijn/haar dak. Vrolijke muziek, dat is wat we willen horen. Staan en dansen, meezingen...daar is iedereen voor gekomen.

Daarna was het tijd voor de hoofdact, Sugarland. Voor degene die ze niet kennen. Dit is een duo, een man en een vrouw. Ze maken vaak vrolijke muziek, met een typische sound. Als je hun muziek hoort, weet je gelijk dat het Sugarland is. Ook hebben ze mooie langzame nummers. Waaronder het nummer 'Stay'. Prachtig nummer, tenminste dat vinden wij. Bij Sugarland vind ik het niet erg om een ballad te horen. Die liedjes zijn zo mooi en krachtig. Ze heeft een bijzondere stem en zo'n nummer komt echt over. Ze hebben Stay gezongen, maar de rest van de avond uptempo nummers. Hun enthousiasme spettert van het podium af. Zij is nogal hyper en danst en loopt van de ene kant naar de andere kant van het podium. Wat een bruisende energie. Ze hebben er plezier in en dat weten ze over te brengen op het publiek. Iedereen zingt en danst mee. Weliswaar op dat ene vierkante metertje, maar toch. Ze traden zo'n 1 uur en 3 kwartier op, inclusief de toegift. Best lang hè? Je hoorde mij niet klagen. Ik heb een supergezellige, swingende dag gehad en dat op onze trouwdag! Gisteren hebben we het weekend afgesloten met een flesje champagne! Heerlijk die bubbels... Vandaag is John al druk bezig met zijn spullen te pakken. Vanmiddag moet ik hem weer naar de luchthaven brengen. Hij zit deze week in Fort Worth. Donderdagavond (laat) komt hij weer thuis.

Hieronder een filmpje van mijn favoriete ballad 'Stay' van Sugarland...