De klusjesman van Obama

Gisteren onze eerste WAB (voor uitleg zie vorige bericht) gehad en het was ontzettend gezellig! Yolanda had heerlijk gekookt; lasagna, een vegetarische taart met aubergine, stokbrood, toastjes met verschillende saladas etc. Ook de wijn en bier mochten niet ontbreken. Deze keer was ik degene die zou rijden, dus John had vrijspel. Het was een leuke avond, waarvan er waarschijnlijk nog meer gaan volgen. Het begon om vijf uur. Wij waren er rond half zes en gingen zoals gewoonlijk weer als laatste weg. Ik geloof dat het half 12 was.

Maar goed, jullie zijn waarschijnlijk meer benieuwd naar het verhaal achter de titel. Tijdens de verhuizing heeft onze antieke kast een beetje schade opgelopen. In één van de zijpanelen is een scheur ontstaan en ook één van de planken aan de binnenkant van de kast is gespleten. Nu hebben we dat gemeld bij het verhuisbedrijf en die hebben inmiddels gereageerd. Ik was een beetje huiverig, want je moet maar net weten hoe je een antieke kast moet reparen. Je kunt daar niet zo maar kit tussen stoppen. Zij hebben gelukkig iemand ingeschakeld die veel verstand heeft van antieke meubelen. Het is iemand die door de White House wordt ingeschakeld als er daar iets te repareren valt. Ook het Capitol en Smithsonian doen regelmatig beroep op deze beste man. Dus....wat goed is voor Obama is ook goed voor ons....hahaha! Aanstaande dinsdag komt hij de kast bekijken, dus ik ben benieuwd of hij werkelijk zo veel verstand heeft van antieke meubels. Zijn CV ziet er in ieder geval veelbelovend uit.

Vandaag hebben we een televisie gekocht. We hadden er nog geen en eindelijk één gevonden die ook in de televisiekast past. Ach, we hebben de afgelopen tijd veel op de laptop gekeken. Veel uitzending gemist (RTL nieuws, DWDD etc.) en Amerikaanse series zoals CSI en even lachen met Jay Leno. Op een gegeven moment ga je ook aan het kleine beeld wennen. Maar goed, een televisie moest er komen en we zijn er blij mee. Nu nog één voor de slaapkamer, maar ook dat heeft geen haast. We wachten gewoon op een mooie aanbieding en slaan dan toe. Had ik ook al gezegd dat we ook een KitchenAid Blender hebben gekocht? Nee, nou bij deze dus. De KitchenAid Blender Architect. Nu kan ik eindelijk smoothies maken en mixen...cocktails dan hè ;-)...

Het kan niet op...weer een pakketje!

Wat worden wij toch verwend! Gisteren kwam John thuis met weer een pakketje! Nieuwsgierig als wij zijn, hebben wij het gelijk opengemaakt. Mmm, schuimpjes, pepernoten, Cappuccino koffie en de Linda (mijn favoriete magazine!). Niet alleen cadeautjes, maar ook een echt sinterklaasgedicht zat erbij.
























Geweldig toch! Sint en Piet uit Limburg....ontzettend bedankt voor al dit lekkers en mooi gebaar! Wij gaan er van genieten! Ik was wat kilootjes kwijt, maar ik vrees voor mijn gewicht met al dit lekkers! Nou ja, na de feestdagen beginnen we weer opnieuw!


Vandaag hebben we een WAB...Jullie vragen je waarschijnlijk af wat dat is. Ik zal het je uitleggen WAB staat voor Week Afsluit Borrel. Die wordt vanavond gehouden bij Arnoud en Yolanda. Arnoud is ook nog eens jarig, dus nog een goede reden om bij elkaar te komen. Dat wordt vast weer een gezellige avond!

Avondje ambassade en kerstpakket!

Gisteravond zijn we naar een social geweest op de Nederlandse Ambassade. Deze werd georganiseerd door het militaire attaché. Ook werden er onderscheidingen uitegereikt; het officierskruis. Omdat normaal gesproken tijdens deze uitreikingen in het officiersverblijf traditioneel een glaasje jenever werd genuttigd, wordt ze ook wel het Jeneverkruis genoemd. Het wordt uitgereikt aan officieren met een aantoonbare diensttijd als officier van minimaal 15 jaar. Elke daaropvolgende 5 jaar wordt het jaartal op het onderscheidingsteken vervangen door 20, 25, 30 of 35. De baas van John was één van de mensen die een officierskruis kreeg. John heeft ook al eens zo'n onderscheiding mogen ontvangen. Na deze plechtige ceremonie en felicitaties, volgde de social. Deze avond had men voor een Indonesische rijsttafel gezorgd. Allerlei lekkere (en pittige) gerechten stonden klaar voor ons. Natuurlijk mocht de saté met kroepoek ook niet ontbreken. Het was heerlijk! We hebben dan ook gesmuld! Onder het genot van een wijntje heb ik weer nieuwe mensen leren kennen.

Tijdens die avond werd ook duidelijk dat er voor ons een kerstpakket klaar stond. Helemaal super natuurlijk! Door alle drukte hadden we daar helemaal niet aan gedacht. Na deze geslaagde middag/avond gingen we met 'ons presentje' naar huis. Zo benieuwd wat er in zou zitten. Eenmaal thuis aangekomen, konden we het niet laten en hebben gelijk de doos opengemaakt. Wat een feest van herkenning; stroopwafels, banketstaaf (de enige echte!), van Melle snoepjes, Wilhelmina pepermunt, pepernoten, chocoladeletter, een Delftsblauwe koektrommel gevuld met speculaas, kaaskoekjes, Douwe Egberst koffie, een heuse kerststol, Sultana en nog veel meer. O ja, en twee theedoeken met een tulpenprint. Nou, wij komen zo de winter wel door! Kan niet wachten om aan al dat lekkers te beginnen!

Tree lighting, snow and more....

Vrijdag was het zo ver. Het ontsteken van de verlichting van de kerstboom in Great Falls. Ik had er eerder deze week al over gelezen en ik vond het wel leuk om een kijkje te gaan nemen. Vrijdag had ik John opgehaald en we zeten een beetje te kletsen 's avonds na het eten, ton het me te binnen schoot; de tree lighting ceremony! Was ik het bijna vergeten en het was al 7 uur. Nou ja, gauw onze jassen gepakt en naar het 'centrum' gereden. Tussen aanhalingstekens, want zo groot is ons centrum niet. Het is beter gezegd een dorp. Nou ja, heel het dorp was wel uitgelopen voor de traditionele ceremonie van het ontsteken van de lichtjes in de kerstboom. Volgens mij heb ik vrijdagavond al de inwoners van Great Falls gezien. Er was een kampvuur, kinderen konden paardje rijden, een levende kerststal, en natuurlijk de enige echte Santa Claus! Rijen met ouders en kinderen om op de foto te gaan met Santa. Ach, na een half uurtje hadden wij het ook wel weer gezien en gingen terug naar huis. Nog even gestopt bij ons kleine centrum om de hoek. Daar hadden ze deze week ook verlichting aangebracht en het ziet er erg sfeervol uit!

Zaterdag werden we wakker en wat denk je....sneeuw! De hele dag heeft het gesneeuwd. Onze eerste sneeuw hier en hoe! Het hield niet op, echt de hele dag heeft het staan sneeuwen. Prachtig om te zien. We moesten er nog wel doorheen, want we moesten nog ergens ketjap scoren voor ons gerechtje die we die avond mee moesten nemen naar de internationale collega's van John. We hadden besloten om saté te maken. Ik had nog speciale satémarinade vanuit Nederland meegenomen voor het vlees. Ik heb een flesje gevonden met satésaus in de supermarkt en met wat pindakaas en ketjap konden we de satésaus maken. Het was een succes...heerlijk gewoon. We vonden Grand Intenational Supermarket op zo'n 10 minuten rijden bij ons vandaan. Wat een leuke winkel. Ik heb veel lekkere dingen gevonden en ik denk dat we daar nog wel eens vaker zullen komen. Ik vond het wel tegenvallen hoe ze hier de straten schoon houden. Nou eigenlijk doen ze er niet veel aan. Heel anders als in Nederland. Hoewel ze eigenlijk hier meer sneeuw gewend zijn. Maar ja, wij weten hoe we moeten rijden met sneeuw; het is hier altijd oppassen met die Amerikanen op de weg. Niet iedereen kan hier goed omgaan met het in de sneeuw rijden...dat hebben we al gemerkt.

's Avonds naar de internationale collega's. Helaas was niet iedereen aanwezig. Sommige waren afwezig door de sneeuw en sommige hadden zieke kinderen thuis, wat heel begrijpelijk is. Verder heb ik kennisgemaakt met de gastheer en gastvrouw; John en Helen Harris, zij komen uit Canada. ook heb ik eindelijk Gerry en Kimberly uit Australië en Janet en Lisa uit Engeland leren kennen. Nu is het bij hun schijnbaar de gewoonte dat je de schoenen uit doet. In mijn geval mijn laarzen! Dat had ik niet verwacht, dus weg leuke outfit. Had ik dat zorgvuldig uitgekozen, maar goed iedereen liep inmiddels op hun sokken. Dan wij ook maar. Ik heb de hele avond koude voeten gehad en ik kreeg last van mijn rug, omdat ik de steun van mijn laarzen kwijt was. Als ik dat had geweten, had ik mijn lekkere warme slofjes meegenomen van de Restoration Hardware Store. Die zitten echt zalig! Iedereen had wat meegebracht en onder het genot van een wijntje en biertje hebben we gesmuld van al het lekkers. John heeft de kipsaté nog even gebraden en toen kon men van ons gerechtje proeven. Het viel goed in de smaak en alles , op een beetje satésaus na, was dan ook op.

Vandaag ligt er nog steeds sneeuw; het is al wel aan het smelten. Gauw nog even wat foto's maken, voordat alles weg is. Alhoewel, er is best veel gevallen, dus ik denk dat het nog wel een paar dagen duurt, voordat alles helemaal weg is. tot die tijd geniet ik er nog even van. Het zonnetje schijnt en het is een heerlijke dag! Vandaag gaan we op pad om een TV te kopen. Tenminste als we er één vinden naar onze zin en die in de televisiekast past. We zien wel. Tot nu toe kijken we televisie op de laptop en dan vooral uitzending gemist. Dat gaat prima. Zo nog even skypen met Roland en Monique, gezellig!

O ja, ik zou het nog bijna vergeten, maar vrijdag hebben we natuurlijk 'het kadootje' uitgepakt! We waren zo nieuwsgierig wat er in zat. We hadden natuurlijk al wel een vermoeden, maar helemaal zeker ben je nooit. Het was in ieder gavel heel veel lekkers. Van speculaas tot pepernoten, van een chocoladeletter tot wat tijdschriften. Hier kom ik de tijd wel mee door. Lekker op de bank, verwarming aan, boekje erbij en natuurlijk de overheerlijke pepernoten. Ik wil hierbij mijn schoonmoeder heel erg bedanken voor al dit lekkers. We gaan smullen!

Hieronder de foto's van afgelopen weekend; de sneeuw, feestje en onze nieuwe ontdekking Grand International Food.

Chantal 20 jaar!

Chantal,

Happy Birthday! Van harte gefeliciteerd met je 20e verjaardag. Geniet van deze leuke gezellige dag! Helaas kunnen wij er niet bij zijn, maar we zijn je niet vergeten, hoor!

Groetjes van John en Natasja

Bezoekje aan de kapper

Het is vandaag donderdag en dat betekent mijn eerste bezoekje aan de kapper. Die afspraak staat in de middag gepland. Dat kwam goed uit, want vandaag kreeg ik Yolanda op de koffie. Zij is de vrouw van Arnoud (een collega van John). Ik had lekker appeltaart gehaald en met een lekker bakje (oplos)koffie hebben we gezellig zitten kletsen. Zij moest vandaag ook naar de kapper. Ze heeft nog een foto van mijn kapsel genomen als voorbeeld voor haar kapper. Ik ben benieuwd naar het resultaat. Na een paar uur namen we afscheid en maakte ik mij klaar voor de trip naar Alexandria. Daar gebruiken ze ook Davines en ik wilde graag dezelfde kleur die ik nu heb, dus met mijn briefje met de kleurnummers en hoeveelheden (met dank aan Désirée) ben ik die kant op gereden. Ik rijd er in één keer naar toe. Dankzij de TomTom weliswaar; het zou ook stom zijn als ik verkeerd zou rijden. Ik heb goed naar de aanwijzingen geluisterd!

Na zo'n 50 minuutjes kwam ik aan bij de kapsalon. Van buiten ziet het er gezellig uit. Van binnen...tja, wat zal ik zeggen...ach, een suffige gezelligheid? Maar goed, daar kijk ik doorheen en ik vertrouw op de kapper die mijn haar gaat kleuren. Wat kan er tenslotte fout gaan. Ik geef hem 'het recept' notabene op een briefje cadeau. Na besproken te hebben wat er moet gebeuren, gaat hij beginnen. Ik speel op safe en laten we eerst maar eens kijken hoe het kleuren er aan toe gaat. De highlights en knippen komt de volgende keer wel weer. Dat kan er nog best mee door.

Na een tijdje met de kwast en kleur in de weer te zijn geweest, mag ik op een andere stoel gaan plaatsnemen. Er wordt mij gevraagd wat ik wil drinken en ik kies voor een watertje. Je weet nooit hoelang de koffie al in de pot zit. Met een boekje erbij kom ik de tijd door. Hé, de wekker gaat. Ik mag aan de wasbak plaatsnemen en mijn haar wordt door een dame uitgespoeld. Ik mag daarna weer terug op mijn plaats gaan zitten, totdat mijn kapper klaar is met zijn andere klant. Ondertussen zie ik glazen wijn voorbij komen. Dat had ik dus ook kunnen krijgen. Zeggen ze als ik bijna klaar ben en nog van mijn verfrissende water zit te nippen. Ach, dat is voor de volgende keer. Nou ja, ik moet natuurlijk ook nog dat hele stuk terugrijden. Water is ook best lekker!

Ik mag weer plaatsnemen en hij gaat aan de slag met de fohn en borstel. Het stylen gaat beginnen. Oké, dat gaat er dus iets anders aan toe, als ik gewend ben. Met de fohn dicht op mijn haar, zonder 'mondstuk' erop, is mijn haar binnen no time droog. Tja, wat wil je. Het begint er al een beetje pluizig uit te zien. Vervolgens komt er een krulbortsel in beeld. Met een diameter van bijna 10 centimeter. Zou hij maar één borstel hebben. Nou ja, ik krijg al door dat het stylen geen succes gaat worden. Na een tijdje is hij klaar. Hij vraagt nog of er haarlak op moet, maar als ik naar mijn kapsel kijk, sla ik dat deze keer maar over. Met een goede kleur, maar beetje pluizige kop, verlaat ik de kapsalon. 115 Dollar armer, maar wel met de goede kleur. Ik heb zelfs nog een discount gekregen van 20%, vanwege mijn eerste bezoek aan de kapsalon. Hieronder de foto's van het resultaat. De foto's zoals ik laatst bij Désirée ben weggegaan en de foto's van mijn kappersbezoek hier....zoek de verschillen...

Tja, dat mag duidelijk zijn, nietwaar? Al met al ben ik tevreden over mijn kleur, maar daar kon ook niet echt iets mis mee gaan. Het stylen daarintegen...was het stylen of alleen blowdryen? Geen idee, maar Natas gaat morgen weer lekker haar haartjes wassen en fohnen zoals zij het gewend is.

PS: Désirée, ik mis je hoofdhuidmassage, je kennis van het vak en gezelligheid nu al!

Christmas is coming...

Afgelopen maandag heb ik John naar de luchthaven gebracht, want hij zit deze week in Fort Worth, Texas. Ik kreeg zojuist een mailtje van hem en hij zei dat het sneeuwde in Fort Worth. Hier is het vandaag weer een grijze dag. Gisteren was het lekker zonnig. Wel aan de frisse kant, maar als je uit de wind ging staan, was het best lekker. Niet zo lekker als afgelopen weekend, want toen was het echt zalig weer. Bijna 20 graden en zonnig. Maandag regende het ook, dus een mooie dag om aan de kerstboom te beginnen. John had de kerstboom al in elkaar gezet en de 1000 lampjes er in gedaan. We hebben gewoon de kerstverlichting vanuit Nederland meegenomen en gekeken wat voor licht het hier geeft. Thuis zette we ook altijd een dimmer op de kerstverlichting. Tja, dat moet wel als je er 1000 lampjes in hangt. Ik hoor jullie denken; dan hang je er toch wat minder lichtjes in, maar ik hou nu eenmaal van een volle sfeervolle kerstboom.

Dus aan de slag dan maar. Ik had van het weekend alle dozen naar beneden gebracht en dan moet je een begin maken. dat vind ik altijd het moeilijkst. Het duurt altijd even, voordat ik op gang ben. Ondertussen was ik de dozen aan het doorzoeken, op zoek naar mijn doosje met zilveren engeltjes en sterren etc. Die hang ik als afwisseling tussen de kerstballen en het maakt mijn boom helemaal af. Ik zoeken en zoeken, maar helaas zonder resultaat. Nu is echt alles meegegaan, zelfs kerstspullen die niet mee hadden gehoeven, maar mijn 'finishing touch' zit er niet bij. Hè, wat jammer. Nou ja, dan maar even naar de Target, Macy's en Crate and Barrel. Op internet had ik al even gekeken wat zij aan kerstdecoraties hadden en daar zag ik wel wat leuke dingetjes voor in de kerstboom. Ik wilde er niet te veel geld aan uit geven, maar wat ik nu heb gevonden past helemaal bij de boom en in het budget!

In de Mall is het ook al helemaal kerstsfeer. Grappig, want op een gegeven moment begon het te sneeuwen...in het winkelcentrum...echt heel erg leuk gedaan. Met de kerstmuziek op de achtergrond kom ik al helemaal in de stemming. Ook nog even wat kerstkaarten gehaald bij Hallmark en ik ben weer klaar om naar huis te gaan. Eenmaal thuis heb ik de slag gelijk te pakken en de ene bal na de andere bal krijgt een plaatsje in de boom. Ik krijg de boom niet helemaal af, maar hè, morgen weer een dag.

Het is vandaag dinsdag en ik ga weer verder met de kerstboom. Als je er even afstand van genomen hebt, dan zie je weer andere dingen en lege plekken in de boom. Dus hier en daar nog een kerstbal en hij is af. Nou ja, op een paar kleine details. Ik moet eigenlijk nog 3 à 4 zilveren kerstvlokken hebben van Crate and Barrel en de kestverlichting mag wel iets sterker branden. Dat wordt dus een omvormer en een dimmer ertussen zetten en wat houtblokken onder de boom leggen en dan is ie helemaal naar mijn zin. Verder leg ik hier en daar nog wat kerstballen in de schalen die op tafel staan en langzaam aan is mijn huis helemaal in kerstsfeer.

Ik heb dinsdag ook een afspraak gemaakt bij de kapper. Zij gebruiken ook het merk Davines en ik hoop dat het resultaat hetzelfde is als bij Désirée. Donderdag om 3:30pm moet ik bij de kapper zijn. Ik laat jullie wel weten wat het resultaat is geworden. Misschien wel met foto....dat hangt er helemaal van af...hahaha. Spannend hoor! Wat ook spannend is...is het pakketje wat we gekregen hebben! Helemaal ingepakt in sinterklaaspapier. Die goede sint is ons toch niet vergeten! Hij heeft ons zelfs weten te vinden in Great Falls! John zit nu in Fort Worth, dus we hebben afgesproken dat we het van het weekend uitpakken. Heel toevallig is het dan ook 5 december...hebben we toch nog pakjesavond!