Update...

Nadat Misty weer naar haar baasjes terug is gegaan, was het zo maar stil in huis. Geen kwispelende staart, geen begroeting bij elk moment dat je even 5 minuten weg was... Maar gelukkig heb ik weer wat om naar uit te kijken, want op 12 februari komt ze weer logeren. Dit keer tot 23 februari. Ik kijk al weer uit naar de wandelingen met Misty. John gaat die week naar Nederland, dus wat extra gezelschap is dan best leuk. Ik ga in februari niet mee. Geen caranaval dit jaar in Nederland. Verder gaat alles zijn gangetje hier. John zit deze week in Fort Worth en komt morgen weer naar huis. Ik ben druk met de foto's bewerken van New York. Tussen de bedrijven door af en toe een 'koffie date' met de dames hier.

Het weer is op het moment erg wisselvallig. We hebben een paar dagen terug sneeuw gehad. Jawel, dact eerst dat we geen sneeuw meer zouden krijgen. De dagen ervoor was het namelijk erg mild. Zo mild, dat het 16 graden was en volop zonneschijn. Een mooi moment om er van te genieten en buiten te zitten. In december notabene. Ongelooflijk toch? Maar goed, dat werd even verstoord door sneeuw en ijzel. Het heeft overigens niet lang gelegen, want met een temperatuur van 12 graden en volop zon, verdweem de sneeuw al snel. Ik vind dat helemaal niet erg. We hebben een snowblizzard hier al wel eens meegemaakt, dus een milde winter voor de verandering is erg welkom.

Een tijdje terug zat ik rustig achter mijn laptop tot ik een knal hoorde. Het waaide op dat moment en ik was ervan overtuigd dat er een boom omgewaaid was. Ik ben naar buiten gegaan om het te checken, maar zag niets vreemds. Ik ben weer naar binnen gegaan en niet veel later hoorde ik een brandweerauto, politieauto en een ziekenwagen. Nu komen die wel vaker met gillende sirenes door Colvin Run Rd gereden. Maar ze stopten zo wat voor de deur. Door de bossen heen kon ik zien dat ze uitstapten. Ik werd toch wat nieuwsgierig en ben op 'onderzoek' uitgegaan. Wat bleek nu, er waren 2 auto's tegen elkaar aan gereden, frontaal. Hoe ze dat voor elkaar hebben gekregen weet ik niet, want het is een normale weg, waar je ook niet hard mag rijden. Maar de auto's zaten toch flink in elkaar. Alles werd afgezet en het heeft nog een tijdje geduurd voordat alles weer opgeruimd was.

We zijn ook onlangs met Myrthe en Dennis gaan eten. Het was in Washington 'restaurant week'. Dan bieden veel restaurants een 3-gangen diner aan voor een schappelijke prijs. Zo kun je eens de wat betere restaurants uitproberen. Myrthe had restaurant Occidental uitgekozen. Op een zondagavond zijn we naar Washington gereden. Gelukkig konden we de auto makkelijk kwijt. Het restaurant zag er erg gezellig uit. De muur hing vol met foto's van belangrijke mensen die er ooit hebben gegeten. We kregen een tafeltje aangewezen. Niet echt groot voor 4 personene en het was dan soms ook passen en meten. We heben er heerlijk gegeten en qua tempo viel het allemaal nog best mee. We bestelden er 2 flessen wijn bij en hebben gezellig getafeld. We waren zelfs de laatste die weggingen, tot opluchting van het personeel volgens mij. Maar tot half 11 hebben we het kunnen rekken. Daarna hebben we nog ergens wat gedronken om deze leuke avond af te sluiten. We hebben met elkaar afgesproken dit vaker te gaan doen. De volgende keer is het aan ons om een restaurant uit te zoeken. Daar ga ik me maar eens in verdiepen.

Ook hebben we vorige week weer eters gehad. Collega's vanuit Nederland. Ik moest dus weer voor 5 mensen koken. Ik word er al handig in en het is al bijna een routineklus. Ook is al bekend wanneer mijn ouders, broer en schoonmoeder dit jaar onze kant op komen. Van 14 t/m 27 mei. Tegen die tijd zal ik weer nieuwe dingen gaan verzinnen wat we kunnen gaan doen. Ik kijk er al naar uit om ze weer te zien. Het duurt nog even, dus ik heb nog de tijd. Wat wel dichterbij komt is mijn veerstigste verjaardag. Die ga ik vieren met een feest. Dat is mijn volgende project.

Onze logeetje, Misty

Zoals jullie in het vorige bericht al konden lezen, hebben we een gast gehad voor 8 dagen. Niet één waarvoor het bed opgemaakt hoefde te worden, maar een viervoeter deze keer. Haar naam is Misty en ze is een zwarte labrador pup. Op 29 december werd ze door haar baasjes bij ons gebracht. Alle spullen werden naar binnen gesjouwd, zoals de bench, kussen, dekentjes, knuffels, voer etc. Het was even wennen voor haar en ook voor onze kat. Die ging maar snel naar boven, want zo'n groot beest was toch net even iets te eng voor haar. Nadat de baasjes afscheid hadden genomen ging Misty lekker op de mat liggen. Ik ben 's avonds nog met haar gaan lopen.

De dag erna werden we al vroeg gewekt...echt vroeg, want om half 5 hoorde we 'woef'... Misty was wakker geworden. We luisterden nog even en daarna was het stil en konden we nog even blijven liggen. Om 7 uur vond Misty het toch wel tijd worden en opnieuw liet ze zich horen. Toen ben ik er maar uitgegaan. Nadat ik haar eten had gegeven ben ik met haar gaan lopen. Dat is even wennen zo vroeg op de ochtend, maar wel ontzettend leuk! Ze volgde me ook overal naartoe, ging ik naar boven, dan ging ze bij de trap liggen wachten tot ik weer naar beneden kwam. Ze begroette me alsof ze me uren niet had gezien. Zo grappig. We hebben haar ook een paar keer meegenomen naar Great Falls National Park. Lekker gewandeld, waar ze daarna thuis heerlijk in slaap viel. Ook was ze altijd in de buurt als ik ging koken. In de hoop dat er nog eens iets op de grond zou vallen. We hebben van haar genoten. Ze is nu weer terug naar haar baasjes, haar thuis. Het is wel stil zonder Misty, maar ik geloof dat Esmée daar geen problemen mee heeft. Die heeft haar plekje op de bank weer terug. De rust is weer teruggekeerd...

Voor alle foto's klik hier.

Oud & Nieuw

Tijd gaat snel, dat blijkt wel dat we weer oud en nieuw hebben gevierd. In eerste instantie zouden we het bij ons vieren. Een leuk feest in de bar, maar omdat er toch wat mensen in Nederland zaten hebben we het feest bij Arnoud en Yolanda gehouden. Iedereen zou wat lekkers meenemen. Wij hadden zalmrolletjes gemaakt (gevuld met zalmmousse) en voor naar middernacht een broodje Gyros met Tzaziki en knoflooksaus. Dit was eigenlijk een beetje een verzoek van Myrthe die na het avondje stappen van laatst riep dat een broodje Gyros op een stapavond niet mocht ontbreken. Zo gezegd zo gedaan. Ik heb 's middags alles voorbereid, zodat het 's avonds alleen nog maar opgewarmd hoefde te worden in de oven. Om 8 uur begon de avond. Wij zouden Myrthe en Dennis ophalen. Dat lag toch op de route en zou in één moeite doorgaan. Ware het niet dat we Misty ook meenamen die avond. Misty (nog een puppy) is de hond van Nicole en Michel. Zij gingen voor 8 dagen naar Nederland en hadden gevraagd of Misty bij ons mocht logeren. Nu heb ik altijd zo graag een hond gehad, dus mijn droom kwam uit. Nou ja, voor 8 dagen dan. We begonnen de spullen te verzamelen en kwamen al snel tot de conclusie dat Myrthe en Dennis er niet meer bij konden in de auto. Op de achterbank stonden de champagneglazen, de schaal met gyros, saus, de zalmhapjes....en o ja...of we de beertender ook mee konden brengen. Helemaal achterin zat Misty op haar kussen die weer op de bench lag. Volle bak dus... John heeft mij en Misty dan ook maar eerst afgezet en is later Myrthe en Dennis op gaan halen.

Iedereen was feestelijk gekleed. Dat hoort een beetje bij Oud & Nieuw. Ik had nog een leuk jurkje gescoord en die had ik dan ook aangetrokken. Laarzen met hoge hakken eronder. Nou, met een hond die nogal speels is, is dat niet altijd handig. Ze springt graag tegen je aan, wat ze van haar baasjes (en van ons) niet mag. Zeker als je even voor 5 minuten boven bent geweest, dan lijkt het net alsof je een uur bent weggebleven zo blij dat ze dan is... Met een beetje stuntelen en 10x foei en af! te roepen zijn mijn panty's bespaard gebleven. Maar goed, ik wijk van het verhaal af. Terug naar het feest. Myrtha had oliebollen en een quiche gebakken, Jos en Petra hadden kaas, chips toastjes en salades meegenomen. Het bleek al snel dat we weer eens veel te veel eten hadden, maar ja, wat over was hebben we weer meegenomen. Om voor een beetje entertainment te zorgen had Arnoud de sjoelbak van Jos geleend en werd er een waar toernooi gehouden. Nu was het voor mij al lang geleden, maar heb het uiteindelijk tot de halve finale geschopt (beter gezegd gesjoeld). De avond verstreek en de wijzers van de klok gingen richting 12 uur. Zoals elk jaar werd het beeld van Times Square opgezet (ja, we missen de oerdegelijke klok die altijd getoond wordt op de Nederlandse TV). We begonnen af te tellen en.....12 uur....gelukkig nieuwjaar! Na iedereen geknuffeld en gekust te hebben, ging het feestje weer door. Ook wij zijn weer naar buiten gegaan, waar wij dus de enige waren. Sigaren werden gerookt en we lieten ons de bubbels goed smaken. Na een tijdje zijn we weer naar binnen gegaan. Om 3 uur vond ik het wel best, want Misty is een hond van 7 uur. Dat betekent dat ze zich laat horen en graag uitgelaten wilt worden. De meeste dingen hebben we laten staan bij Arnoud en Yolanda. Zo konden we Dennis, Myrthe en Misty in één keer meenemen. Het was een geslaagde avond!

Voor alle foto's klik hier.

Kerst in New York

Donderdag 22 december zijn we naar New York vertrokken. De vlucht had geen vertraging dus we stonden al vrij snel op LaGuardia. Daar een taxi gepakt, die ons netjes voor het hotel heeft afgezet. Ook het inchecken ging vrij vlot. We hadden een mooie kamer welke voor New Yorkse begrippen nog niet eens zo heel klein was. We hadden allebei wel zin in een bakje koffie en zijn naar de concierge level gelopen, waar we toegang tot hadden omdat John sinds kort de Diamond status heeft. Altijd handig dus. Na de koffie zijn we de stad ingelopen. We moesten nog eten en een bezoekje aan de Brooklyn Diner kon dan ook niet uitblijven. Na het eten hebben we nog wat gewandeld en zijn uiteindelijk terug naar de kamer gegaan.

De volgende dag zijn we naar het 9/11 memorial gegaan. Daarvoor moest je vooraf tickets reserveren. Ik had tickets reserveerd voor zowel overdag als's avonds. We waren erg benieuwd naar het memorial. Het monument bestaat uit twee waterbakken met op de randen de namen van de slachtoffers van 9/11. Langs de binnenkant stroomt water naar beneden. In de waterbak is nog een gat waar het water naar beneden klettert, net zoals de torens die naar beneden zijn gestort. De bakken zijn niet helemaal het formaat van de torens die er ooit hebben gestaan. Ze zijn aan alle kanten een paar meter kleiner. De bomen naast het monument markeren de exacte plek van de torens. Voordat we bij het monument waren moesten we natuurlijk eerst nog langs een checkpoint. Laarzen, jassen en tassen moesten door de scan heen en daarna konden we weer verder. Niet veel later kwamen we bij het monument aan. Het is toch best vreemd om daar te lopen. Straks als alles klaar is, zal het nog mooier zijn. Nu is het memorial nog omringd door hekken en bouwactiviteiten. Door de jaren heen hebben we het proces van de wederopbouw met eigen ogen kunnen zien. De waterbakken zijn enorm en het water dat naar beneden stort en vervolgens in het grote donkere gat in het midden is indrukwekkend om te zien. Zoals ik al zei, zijn we later tijdens ons verblijf nog een keer gaan kijken. Ik wilde het graag zien als het donker was. Wij vonden allebei dat het 's avonds, wanneer het monument verlicht is, nog mooier is. Het gat in het midden wordt nog beter zichtbaar. Daar word je wel stil van....

Daarna zijn we verder gaan wandelen. We hadden een wandeling door downtown Manhattan van het internet geplukt en die zijn we gaan volgen. Nieuwe wetenswaardigheden en de bekende plaatsen hebben we bezocht. De dagen erna werden gevuld door bezoekjes aan Greenwich Village, SoHO, Chinatown en Meatpacking District. Op de één na laatste dag nog naar Central Park gegaan. Het weer was ons ook gunstig gezind. We hebben ontzettend mooi weer gehad. Geen sneeuw deze keer. We zijn de afgelopen jaren verwend door sneeuw te hebben met de kerst in New York. We vonden het allebei niet zo erg. We hebben weer veel gefotografeerd en al heel snel kwam er een eind aan ons verblijf in New York. We hebben er weer van genoten. Bye bye New York, till next time!

Voor alle foto's klikhier.

Overnachting in DC

Afgelopen zaterdag zijn we naar Washington geweest. Niet zo maar een dagje...nee, met een overnachting erbij. Dit zouden we niet zo gauw doen, ware het niet dat John nog één overnachting bij een Hilton hotel nodig had. Met deze overnachting krijgt hij namelijk de Diamond Status. Daarmee gaan veel voordelen gepaard, zoals een upgrade naar een luxere kamer, gratis ontbijt en altijd een kamer die beschikbaar is voor je (ook al geeft internet aan dat het hotel vol zit). We hadden 's middags de auto in de parkeergarage van John zijn werk gezet. vandaaruit hebben we de metro naar het centrum gepakt. Het hotel lag op twee blokken verwijderd van het metrostation. We waren dus ook zo bij het hotel en hebben onszelf direct ingecheckt. Nadat we de spullen op de hotelkamer hadden gezet, zijn we de stad ingelopen. Het was druk ten opzichte van andere jaren. Er liepen veel mensen verkleed. Zo grappig om te zien. Bij het Witte Huis stonden zoals gewoonlijk weer demonstranten. Met een hoop kabaal voerden ze protest. Ik had medelijden met de agenten die het allemaal moesten aanhoren...een paar uur achter elkaar... We zijn doorgelopen naar de andere kant van het Witte Huis. We wilden natuurlijk nog wel de kerstboom zien. We kwamen aangelopen en ik zag de boom in eerste instantie niet. Nadat we nog ietsje dichterbij kwamen zagen we de boom pas staan. Deze was echt heel klein. De vorige boom is begin 2011 gesneuveld tijdens een storm. Met de jaren zal de nieuwe boom wel groter worden, maar nu zag het er een beetje zielig uit. Zoals elk jaar was er ook weer een kampvuur, de kerstboompjes die door de verschillende staten zijn versierd, een koor dat kerstliederen zong. Het was inmiddels al donker geworden en onze agen begonnen te knorren. We hebben een restaurant opgezocht waar we hebben gedineerd. Na het eten waren we wel toe aan een wandeling. Hoewel het erg koud was, zijn we naar het Capitool gelopen. Ook daar stond een kerstboom voor. We zijn langs de Mall (niet te verwarren met een winkelcentrum) teruggelopen richting de schaatsbaan. Daar was het een drukte van jewelste. Schaatsen is hier erg populair. De rij was nog erg lang en deze mensen moesten nog minstens een uur wachten voordat ze konden gaan schaatsen. Wij zijn er even op een bankje gaan zitten. Zo leuk om naar de mensen te kijken die niet kunnen schaatsen. Een erg grappig gezicht en gelukkig konden ze er zelf ook mee lachen! Daarna was het wel weer mooi geweest. We zijn terug naar het hotel gelopen, waar het binnen lekker warm was.

De volgende dag hebben we lekker rustig aan gedaan. Voordat we weer naar huis zijn gegaan hebben we een ontbijtje gepakt in het hotel. Daarna op ons gemak de spullen gepakt en uiteindelijk met de metro naar de auto gegaan. Waarna we huiswaarts zijn gereden. Het was erg leuk om een keer te overnachten in DC. Normaal doe je dat niet zo maar, omdat we er niet zo ver vandaan wonen. Het was een leuk voorproefje op onze vakantie naar New York. Aanstaande donderdag is het zover.... Ik heb er al zin in!

Voor alle foto's klik hier.

De huismus....

De huismus is weer helemaal terug. Nou ja, in mij dan… Ik zie jullie al vragend kijken. Het komt zo… We hebben hier ontzettend veel vogels in de buurt. Nu de winter er aan komt, wilden wij de vogels een leuk onderdak bieden, waar ze lekker kunnen smullen van vogelvoer. Nu heb je hier vogelhuisjes in allerlei soorten en maten. Maar we hebben ons oog laten vallen op een soort
van replica van onze gazebo. Mooi van cederhout. Ik geloof niet dat het de vogels iets uitmaakt, die zijn al blij dat ze een droog plekje met voer hebben gevonden. In eerste instantie wilden wij het vogelhuisje ophangen. Het nadeel was dat het huisje uit ons zicht zou hangen. Ik wilde het huisje kunnen zien vanuit de keuken. Niet alleen ik ben een ‘creabea’, ook John is handig met klussen. Hij vond nog ergens een paal en heeft daar het huisje op gemonteerd. Nu kan ik elke dag kijken naar de vogels die komen en gaan. Van mooie Northern Virginia Bluebirds tot de felrode kardinaal. Zelfs de specht stopt even met het tikken tegen de boom en komt regelmatig wat lekkers halen. Als ik al die vogels zie, dan gaat het kriebelen om er foto’s van te maken. Dus ja hoor, daar zat ik dit weekend. Stil in een hoekje met mijn camera in de aanslag. Wachten op de vogeltjes. Ja lieve mensen, de huismus is in mij ontwaakt. Ik heb nog net geen boekje waar ik de vogelsoorten in kan afvinken, haha. De kleine vogeltjes zijn lastig te fotograferen. Die zijn zo snel. De één na de ander kwam en buiten het gefluit van de vogels hoorde je alleen maar geklik. Het geklik van mijn fototoestel. Ons vogelhuisje is erg populair en volgens mij lekte het nieuws al snel uit, want soms staan ze in een rij te wachten. Zo grappig om te zien. Niet alleen bij de vogels is ons stekje populair, De squirrel heeft het nu ook ontdekt. Die kruipt er zowat met zijn (of haar) hele lijfje in… Dat is iets minder, want daardoor komen er geen vogels. Ik jaag hem dan ook continue weg, maar ben bang dat het een verloren race is. Een kat en muisspel, maar dan tussen de eekhoorn en de ‘huismus’, ik dus… Ach, weet je… Soms moet je er bewust over nadenken dat je ergens van wilt genieten, anders mis je zoveel in het leven!

Voor nog meer foto's van het dierenrijk, klik hier.

Christmas spirit...

De Christmas spirit zit er bij ons al in... Sterker nog, de boom staat er nu al 2 weken. Hier begint iedereen na Thanksgiving al. Wij konden natuurlijk niet uitblijven en zijn in dat weekend ook van start gegaan. John heeft de boom opgezet en de 1400 lampjes erin gehangen. Ik kon daarna aan de slag met de kerstballen...ook een paar honderd... Na een dagje werk was de boom af en ben ik verder gegaan met de decoraties in huis. Overal liggen kerstballen, guirlanders. De trap is ook weer mooi versierd. Ik moest nog wel mijn krans aan de voordeur een make-over geven. Daarvoor moest ik naar Michaels. Daar verkopen ze allerlei spulletjes om je krans te versieren. Wat helemaal mooi was, ze hadden al uitverkoop. Dat vind ik altijd zo gek, want in Nederland gaan de kerstdecoraties altijd pas na de kerst in de uitverkoop. Nadat ik genoeg spullen had gevonden, kon ik thuis aan de slag. Het resultaat is op de foto te zien. Ben er zelf best tevreden mee.

John kwam vrijdag thuis met het kerstpakket. Het blijft altijd weer een verrassing. We maakte de doos open en zagen al wat Nederlandse produkten. Dat is helemaal super om te krijgen. Daaronder zat nog een mandje, ook gevuld met allerlei lekkernijen zoals dropjes, borrelnootjes, Verkade koekjes, cup a soup, peperkoek en nog veel meer. We zijn weer helemaal blij...

De mall is ook al in kerstsfeer. We moesten zondag even naar La Galleria (de luxe mall om het zo maar te zeggen). Daar hingen de kerstdecoraties ook al. Om de paar minuten gaat het zelfs een beetje sneeuwen. Je moet wel goed kijken want de 'sneeuwvlokjes' zijn beduidend kleiner als die normaal uit de lucht komen vallen. Maar het is toch een leuk detail. Ook de kerstman zit weer klaar in de mall om op de foto te gaan met de kinderen. Allemaal zijn ze op hun paasbest, nou ja beter gezegd 'kerstbest' gekleed. Om in de Christmas spirit te blijven; we gaan met de kerst weer naar New York. Van 22 tot 27 december. We hebben het hotel al geboekt. Zoals altijd liggen we weer in het Hilton New York. Een fijn hotel, wat erg centraal ligt. De vliegtickets hebben we ook al, nu nog hopen dat we sneeuw krijgen op kerstdag. Dat zou helemaal mooi zijn. We zullen zien.... Ik heb al wel alvast tickets geregeld voor het 9/11 memorial. Op de 23e gaan we 's ochtends dit meorial bekijken. Door de jaren heen hebben we het ground zero bezocht en de vooruitgang kunnen meemaken.