De zomer komt er aan...

Sinds een week is het zwembad weer open. Zoals elk jaar is het schrikken als het zeil eraf gaat. Het lijkt dan wel slootwater. Je vraagt je telkens af of het goed komt, maar inmiddels weet ik dat de poolmannen wonderen kunnen verrichten. Nadat het zeil eraf was gehaald, zijn ze begonnen met de bladeren uit het water te vissen. Voordat ze weggingen hadden ze er nog een 'goedje' ingegooid, die de rest van het werk moest doen. We mochten even niets aan het zwembad doen. Zo kon het zand naar de bodem zakken. Na een paar dagen kwamen ze terug om dit met een speciale stofzuiger te verwijderen. Ongelooflijk weer, maar het zwembad ziet er weer lekker fris uit. Nu nog mooie dagen met hoge temperaturen. Niet dat het koud is, hoor. Het weer is op zich prima. Varieert van 20 tot 25 graden. Ik kan daar echt al van genieten.


Ik ben niet de enige trouwens. Sammy of Guus (kan ze niet uit elkaar houden) is ook weer uit zijn hol gekropen. Ik had hem vorige week al gezien op het grasveld. Gisteren zat ik onder de gazebo en in mijn ooghoek zag ik hem tevoorschijn komen. Heel voorzichtig, maar toch ook wel nieuwsgierig kwam hij wat dichterbij. Ik natuurlijk met mijn iPhone in de aanslag. Ik heb een foto en een filmpje kunnen maken, voordat hij toch schutting zocht onder de gazebo. Dat de beesten het toch wel gezellig vinden bij ons, blijkt wel dat de wasbeer zich ook weer heeft laten zien. Op zijn gemak wandelde hij rond de gazebo, liep vervolgens de trap op naar het bovendeck bij de keuken. Daarna zag ik hem weer bij de gazebo. Zo leuk om die beesten in je omgeving te hebben. Ook zag ik de vos weer. Ja, de zomer komt er aan en de Zoo is weer geopend!


De familie kunnen in ieder geval weer genieten van de flora en fauna rond ons huis. Nog een paar dagen en dan komen ze op visite. In die 13 dagen dat ze er zijn, gaan we weer leuke dingen doen. Onder andere een bezoek aan het Capitol, wandelen in Great Falls National Park. Misschien wel naar Shenandoah, nog wat musea, winkelen natuurlijk, Alexandria en gewoon thuis genieten van het mooie weer, het zwembad en de BBQ. Dus ik ga nu maar weer gauw verder met het gereedmaken van de slaapkamers en badkamers. Er staat ons nog een druk weekend te wachten i.v.m. ons Oranje feestje, dus tot later!

Vergadering QBP

Op vrijdag 27 april hadden we een vergadering over de QBP (inmiddels wel bekend als Queens Birthday Party). De dag erna was namelijk de datum van ons feest. Maar moeder natuur had niet echt trek in een oranjefeest, want de weersvoorspelling was niet goed. Het zou koud worden en er werd regen verwacht. Normaal gesproken zouden we op donderdag al gecanceld heben, ware het niet dat er een hogedrukgebied aankwam vanuit Canada. Dat kon dus ook beteken dat het weer zou omslaan. De connecties bij Andrews Airforce Base werden benaderd. De weermannen daar zouden voor ons de verschillende scenario's voor wat betreft het weer in kaart brengen. Zij hebben toch andere informatie en middelen tot hun beschikking, dan wij met onze Weatherchannel en Accuweather. Daarom werd er besloten om op vrijdagochtend de knoop door te hakken.

Om 9 uur moesten we ons verzamelen bij Arnoud en Yolanda. Onder het genot van koffie en koeken ging Jos met zijn weerpraatje beginnen. Peter Timofeeff, watch out.... Na wat enige uitleg en met aanwijzingen van Arnoud, kwam het er op neer dat het een 50/50 situatie was. 50% kans op droog weer en 50% kans op een dag met regen. Daarbij zou de temperatuur niet boven de 18 graden uitkomen. Dus eigenlijk best koud. Er werd wat gediscussieerd en verschillende meningen werden aangehoord. Daarop volgde de stemronde en we waren het er allemaal over eens....Cancelen! Natuurlijk erg jammer, want je stelt je er wel op in. Maar als er niemand op je feest komt is het ook niet leuk. We moesten dus gaan voor de raindate, die al eerder was vastgesteld op 12 mei. We hebben nog wat koffie gedronken en zijn daarna weer huiswaarts gegaan.

Op het moment dat ik dit schrijf hebben we nog een paar dagen te gaan voor zaterdag 12 mei. Zoals het er nu naar uit ziet gaat het feest door. De weersvoorspelling is gunstig. Zonnig en zo'n 26 graden. Nu maar hopen dat dit zo blijft. We zijn er in ieder geval allemaal druk mee. Vrijdag om 10:00 uur moeten we ons verzamelen bij het Holland House (Arnoud en Yolanda's place) om alles op te bouwen. Ondertussen staat de teller op 111 volwassenen en 62 kinderen. Daarnaast nog 30 gasten die 'maybe' hebben aangeklikt, dus het kan nog meer worden.

Voor alle foto's klik hier.

Spaceshuttle Discovery

Soms zijn er van die dagen dat je op de juiste tijd op de juiste plaats bent. Dat was voor ons op dinsdag 17 april. Die dag zou de shuttle Discovery op de rug een Boeing 747 over Washington DC vliegen. De Discovery heeft volgens ruimtevaartorganisatie NASA in totaal 365 dagen in de ruimte doorgebracht en bijna 241 miljoen kilometer gevlogen tijdens 39 missies. Na de rampen met de Challenger (1986) en de Colombia (2003) was Discovery bovendien de eerste shuttle die weer in gebruik werd genomen. Daarom voor deze Spaceshuttle een ererondje boven Washington DC.

Wij zijn die dag naar de Mall gegaan. Want zoals we begrepen hadden zou het vliegtuig boven de monumenten gaan vliegen. Het was al best druk toen wij arriveerden. Vol spanning stonden de mensen de wachten. Ik was ook heel benieuwd, want het is toch best bijzonder om dit met eigen ogen te kunnen zien. In de verte hoorden we al gejuich... dat betekende dat het vliegtuig daar al voor de mensen zichtbaar was. In de verte zagen we de Boeing met de shuttle. Nog best van een afstand. We vroegen ons af of dit het was... Iedereen bleef staan en niet veel later kwam het vliegtuig weer in zicht. Deze keer kwam het vliegtuig met de shuttle over de monumenten gevlogen. Wow, ik vond het indrukwekkend om te zien. De mensen klapten en joelden. Het bleef niet bij één ererondje. Maar liefst drie keer kwam de Boeing met de Shuttle overgevlogen. We hebben veel foto's kunnen nemen. De Spaceshuttle Discovery komt in het Udvar-Hazy museum te staan. Hieronder een video die ik met mijn iPhone gemaakt heb.



Voor alle foto's klik hier.

Tripje Nederland

Het is een beetje achter de feiten aan lopen, maar hier een beknopt verslag van het verblijf in Nederland. Op 3 april zijn we vertrokken naar Nederland. Ik had bewust daar niets over geschreven. Daar was namelijk een reden voor. De zus van John was 25 jaar getrouwd en gaven een feest op vrijdag 6 april. We wilden ze verrassen met ons bezoek. Op woensdag kwamen we aan en hebben die dag een bezoek gebracht aan mijn ouders en schoonmoeder. Het was fijn om ze weer te zien. Die vrijdag gingen we richting het café waar het feest gehouden werd. Buiten hoorden we de DJ iets aankondigen. Eerst dachten we dat er een voordrachtje gedaan werd voor het bruidspaar, maar het bleek dat ze het stel gingen toezingen. We besloten om stilletjes naar binnen te sluipen. Niet wetende dat we bij binnenkomst gelijk in beeld waren. Corien's gezicht was onvergetelijk...verbaasd, blij en emotioneel rende ze naar John. Broer en zus sloten elkaar in de armen. Dat was zo'n bijzonder moment. Mijn zwager kwam naar mij toegelopen en het was een mooie hereniging van de familie. Die avond kon niet meer stuk en we hebben dan ook volop feestgevierd.

Zaterdag zijn we naar onze vrienden in Limburg gegaan. Het was ontzettend leuk om John en Jacqie weer te zien, want het was al meer dan een jaar geleden dat we elkaar voor het laatst zagen. Als vanouds hebben we weer gezellig gekletst, zijn we naar Heerlen gegaan om te shoppen. Natuurlijk ook lekker geluncht en een borrel gebdronken in een gezellig café. De avond werd afgesloten met een diner en daarna nog wat gedronken bij hun thuis. We bleven daar slapen en het was alsof we elkaar nog maar kort geleden hadden gezien. Zo gaat dat met echte vrienden. Op zondag zijn we op ons gemak naar huis gereden. Maandag hadden we afgesproken met Roland en Monique. We zijn er 's middags naar toe gegaan en ook daar mocht de wijn en hapjes niet ontbreken. We hebben er gegeten en na het eten zijn we naar Jaap en Désirée gegaan. Ook daar is het altijd supergezellig. We hebben wat geborreld die dag. De volgende dag heeft Désirée onze haren weer gefatsoeneerd en we kunnen er weer even tegenaan.

Natuurlijk hebben we onszelf tijdens het verblijf in Nederland tegoed gedaan aan de heerlijke dingen die we zo gemist hebben. Het lekkere brood, het vele beleg, frietjes met een kroket of frikadel speciaal... Genieten dus. Het is altijd weer een feest om in de supermarkt boodschappen te gaan halen. Wat een ruim assortiment hebben wij toch in Nederland. Ook heb ik Maja weer gezien. Wij zijn volgens onze traditie naar Breda gegaan. Café de Bommel staat altijd steevast op het programma en we zijn weer helemaal bijgekletst. Ik heb nog gewinkeld met mijn ouders en natuurlijk ook weer geluncht. De dagen vlogen voorbij want voordat we het wisten was het weer zaterdag. De dag van ons vertrek. We kunnen terugkijken op een heel gezellig verbijf in Nederland.

Showcase op Bolling Airforce Base

Laatst vroeg Sandra me of ik zin had om mee te gaan naar de showcase op Bolling Airforce Base in Washington. De showcase is een evenement, waarbij veel landen vertegenwoordigd zijn. Eén keer per jaar word dit internationale buffet georganiseerd. Het is de bedoeling dat de vrouwen van de landen die aanwezig zijn, de specialiteiten tonen uit hun land. Sandra vond het ontzettend leuk als ik mee zou gaan. Ik hoefde niets te doen. Zij zou alles meebrengen. Dus zo gezegd zo gedaan. Nadat ik de route naar Bolling Airforce Base de avond ervoor uitvoerig had doorgenomen met John, ben ik de volgende dag die kant opgereden. Het was erg simpel en ik heb mijn TomTom haast niet nodig gehad. Ik was lekker op tijd. Sandra was er ook al en druk bezig met het decoreren van de tafel. Het zag er al vrolijk uit met de tulpen, Delftsblauwe tafelkleedjes en de lekkernijen. Ze had het meeste zelf gemaakt, zoals de banketstaaf, gevulde speculaas en dadels met chocolade en amandelschaafsel. Wow, ik was er van onder de indruk, want ik weet niet of mij dat ook gelukt was. Natuurlijk mochten de flesjes Heineken ook niet ontbreken en kaas en Wilhelminapepermuntjes. Ook een schaaltje met drop stond op tafel. Er lagen boekjes over Nederland op tafel, die mochten we uitdelen. Ik was blij dat ik niet in klederdracht hoefde te komen, maar we hadden wel een hip schortje aan in natuurlijk Delftsblauwe kleuren en een molen erop. Lekker Hollands natuurlijk. Om half 11 begon het. De zaal liep al snel vol. De ensen die dit evenement bezochten moesten $10 dollar betalen en dat geld zou naar een goed doel gaan. Mensen kwamen proeven, stelden vragen over Nederland en waren verbaasd dat Heineken uit Nederland kwam. Er waren een hoop mensen die dachten dat ons bier uit Duitsland kwam....nou ja zeg!

We hebben natuurlijk zelf ook nog een rondje gelopen door de zaal. Overal stonden specialiteiten op tafel en informatie over het land. Spanje ging zelfs nog een dans opvoeren. De klompoendans van Nederland hebben we maar gelaten voor wat het is, haha. Gelukkig! We waren ook erg blij met onze 'buren', Japan. De dames waren ontzettend aardig, maar de sushi die ze hadden gemaakt was nog beter. Smullen! De vrouwen die langs onze tafel kwamen waren heel erg aardig. Ze vroegen of wij al champagne hadden gehad van de champagnefontein... Nee zegt Sandra, waarop die mevrouw gelijk een glaasje ging halen. Sandra riep ze nog na met 'doe er maar twee'.... De aardige mevrouw kwam weer terug en Sandra en ik hebben de glazen geproost op een gezellige dag... We namen een slok en..... Oef...Champagne...?? Ik weet niet wat het was, maar yuk.... Niet lekker dus! Het tweede glas hebben we maar laten staan... Ook wilden de mensen continue met me op de foto. Blijkbaar zag ik eruit als een typische Hollandse meid en het schortje maakte het natuurlijk af. Voelde me net een beroemdheid. Zeker als ik weer hoorde, 'Hi darling, can I take a picture of you'....

Om één uur was het weer afgelopen. Toon, de man van Sandra was er ook weer op tijd en nadat we alles in de auto hadden geladen nam ik afscheid van Sandra en Toon. Het was ontzettend leuk om dit eens mee te maken.

Voor alle foto's klik hier.

Verjaardagsfeestje

Inmiddels heb ik mijn verjaardagsfeestje al gevierd. Zoals jullie al konden lezen gaf ik een discoparty. We hadden onze voorbereidingen getroffen en de bar omgebouwd tot een ware discotheek. Met een nieuwe lichtinstallatie en natuurlijk onze discobol was het net echt. De muziek hadden we al uitgezocht. Ik had nog wat foto's van artiesten uit die tijd opgehangen. Ook lagen er overal top 40 lijsten. Vroeger, ja dat kan ik nu wel zeggen met mijn 40 jaar, gingen we de lijsten op vrijdag halen bij de locale platenzaak. Kochten we gelijk de single die op nummer 1 stond. Het was bij de gasten dan ook een herkenning toen ze die lijsten zagen. Die deden dat ook.

John had in die week nog even een discjockey tafel gebouwd. Het was even wat werk maar het resultaat mocht er zijn. De avond voor het feest heeft John het meubel nog een likje verf gegeven. De dag van het feest was redelijk relaxt. We hadden er deze keer geen eten bij, dus dat scheelde een hoop. Wel hapjes natuurlijk. Om 8 uur begon het. Iedereen kwam lekker op tijd en de sfeer zat er al goed in. Veel bekende nummers waarop we nog gedanst hebben. Nou ja, de dames dan. De mannen bleven aan de 'kant' staan. Net als vroeger, haha. Daarna kwam Yo met het brilliante idee (not!) om het dansje aan de heren te laten zien, wat wij bij het country linedancen hadden geleerd... Hup, de dames op de dansvloer en 3,2,1...go..... Nou, het leek helemaal nergens op... Yo was volgens mij de enige die er nog wat van bakte, maar de overige dames waaronder ik natuurlijk liepen alle kanten op behalve de goede... Daarna werd het nog gezellig op de dansvloer, zo gezellig dat Yo er onderuit ging. Tja, met een borrel op sta je niet zo stevig meer in je schoenen.... Nicole kreeg ineens zin om te paaldansen, maar we hadden geen paal. John even zoeken in het rommelhoek en voilá.... Beetje aan de hoekige kant, maar Nicole wist er wel raad mee. Dat heeft ze vaker gedaan, haha.

Het bleef nog lang gezellig. Arthur en Aagje kwamen pas laat, want die hadden eerst nog een concert. Ze bleven uiteindelijk tot kwart over drie. Toen was het feestje afgelopen. Ik kijk terug op een zeer gezellige geslaagde avond en iedereen bedankt voor de mooie kado's!

Voor alle foto's (geen superkwaliteit overigens) klik hier.

Country Line Dancing

Was het bijna vergeten, maar afgelopen vrijdag ben ik met de meiden op stap geweest. Aagje had het idee geopperd om te gaan country line dancen. Ook de lokatie waar we dit konden gaan doen had ze uitgezocht. Nick's Nightclub in Alexandria. Een country bar dus. We zouden verzamelen bij Yo. John was zo aardig om mij weg te brengen en Petra en Nicole op te halen. We waren er klaar voor. Genoeg geruite blousjes en stoere laarzen. Met z'n allen in de auto richting Alexandria. Voor de les moesten we $5 dollar betalen. Nou, daar kun je toch een hoop lol voor hebben. Om kwart voor acht begon de les en iedereen werd verzocht om op de dansvloer te komen staan. Netjes in een rij, zoals dat bij country line dancen hoort. We werden welkom geheten door een jongedame. Daar begon het dan, stap voor stap... Steeds een paar pasjes erbij... Oef, dit viel nog niet mee. Het lijkt vaak zo simpel, maar als je het nog nooit gedaan hebt, dan is het toch even concentreren. Tja en als je dan met die meiden op de dansvloer staat dan is het lastig om je koppie erbij te houden. We hebben vaak moeten lachen, om onze eigen fouten en die van een ander. Maar goed, uiteindelijk hadden we het eerste dansje onder de knie. Tenminste dat dachten we. We gingen het nu op muziek doen. Dat gaat iets sneller... et af en toe een beetje smokkelen konden we iedereen goed bijhouden... Daarna kwam dans 2. Ze ging het even voordoen. Nou, we stonden met grote ogen te kijken en keken elkaar eens aan. Maar goed, ook nu weer stap voor stap. Pasjes tellen en ook nog eens in een vloeiende beweging. Want ja, we moesten met de heupen schudden. Dat was niet zo moeilijk, haha. Afin, ook deze hebben we overleefd. Later die avond zouden we deze twee dansjes in de praktijk kunnen gaan brengen. We konden haast niet wachten. We zijn na de les wat gaan drinken. Dat was wel nodig, want het was nog best vermoeiend. We hadden allemaal al aardige rode wangen en dat kwam niet door de drank. De bar was inmiddels al volgelopen.Het was er aardig druk. Het was ontzettend gezellig en we stonden een beetje op onze plaats te dansen. We werden af en toe wel gevraagd of we wilden dansen met een jongen. Ik heb ze vriendelijk bedankt en bleef fijn op mijn plaats staan. Totdat ze het liedje draaiden waarop we ons dansje konden doen. We speerden de dansvloer op. Nou ik kan je zeggen...we hadden er nog mpoeite mee. En het leek allemaal zo simpel...Ach een beetje huppelen, schudden met die heupen, been naar voor, been naar achter...effe draaien en hoppa... We hebben in ieder geval veel plezier gehad. Er was ook een liveband, dus dat bracht ook wel sfeer. De bar had een hoog 'yeehaw' gehalte, maar ja, daar is het ook een country bar voor. Na de nodige dansjes en wijntjes was het tijd om naar huis te gaan. We hebben ons voorgenomen om dit nog een keer te gaan doen.